Indrukken

Vallei van Ein Avdat (Negev)


Krater van Makhtesh Ramon


Dode Zee

Vandaag hebben we Israël van Zuid naar Noord doorkruist. Van de Negev-Woestijn, langsheen de Dode Zee, doorheen Cis-Jordanïe, voorbij Samaria, om uit te komen, deze avond, in Nazareth, in Galilea.

Een land van contrasten: zondrooggebrand in het Zuiden en malse zachtgroene velden in het Noorden, moderne industrie en bruingebrande Bedoeïenen met hun kuddes kamelen, nieuwe nederzettingen, dorpen en steden die overal uit de grond rijzen en ruïnes die vele duizenden jaren oud zijn …

We reizen met een busje van het een naar het ander. Eerder te veel indrukken dan te weinig.

De voorbije dagen, in de woestijnen van het Zuiden, was het eerder het Oude Testament dat werd opgeroepen: de aartsvaders, de exodus, en het verblijf in de woestijn. Een halve dag in de stilte van de Negev-Woestijn is zo voorbij. Maar het geeft wel een idee van de impact die de absolute stilte en de uitgepuurde soberheid van de woestijn op een mens kunnen hebben.

Morgen om 8 uur vieren we de eucharistie, hier in Nazareth, in de basiliek van de Aankondiging. Vervolgens gaan we naar het Meer van Galilea, gaan we naar Capharnaum en beklimmen we de Berg van Zaligheden. De komende dagen zullen we volop in de voetsporen van Jezus treden.

Ik vind het onwaarschijnlijk. Ik kijk er naar uit.