Zien of niet zien

Eerst even kijken naar de video. Dan pas de onderstaande tekst lezen ...


God is altijd aanwezig in ons leven. Vaak merken we Hem echter niet op. We worden te zeer opgeslorpt door onze bekommernissen. Of nog, we zijn gewoon verstrooid.

Zoals de mensen in deze video, zijn we zo geconcentreerd op het tellen van de passen, dat we gewoon niet zien dat een goedlachse beer zijn opwachting maakt.  Die goedlachse beer is God. Als we Hem dan toch opmerken, dan komt er meteen een glimlach op onze lippen.

Wanneer ben je voor het laatst een goedlachse beer op het spoor gekomen in je eigen leven.

Wat is het eigenlijk dat je belet Hem te zien?


Met dank aan Nick Senger.

Reacties

Bekkeneel zei…
Dit is wel intrigerend ja. Als ik eerlijk mag zijn, eigenlijk moet ik het wel, heb ik helemaal geen beer gezien, ook naderhand niet. Misschien nog eens proberen vanavond als het goed donker is. God waarnemen in je leven is een kwestie van focussing of perspectief ja, maar dat perspectief ontwikkelt zich pas nadat je tot geloof gekomen bent en dan ook wel met terugwerkende kracht, dus m.b.t. herinneringen aan gebeurtenissen van voor de tot geloofkoming. Die worden opnieuw en waarder geduid, her-ingekaderd. Levensreddingen bv. Toen ik nog niet geloofde zei ik: weer mazzel gehad. Net niet gewurgd door mijn das die in de ventilator draaide van de auto en dus net niet met mijn plaat hard tegen het motorblok getrokken. Nu: hoewel ik U niet kende redde Ge mij reeds, ook toen al. Ik kende U niet, maar U mij wel en U gaf mij het leven meermalen terug. Ik crashte met de auto, vrijwel onmiddellijk stopte achter mij ook een auto. Ik lag op de grond, eruit geslingerd, en zag de voorruit van de auto die achter mij gestopt was. En ik zag een rode esculaap. Toeval? Toen dacht ik nog van wel, maar nu moet ik lachen om mijn onnozelheid van toen.
Hoe beter je Hem leert kennen, des te scherper ga je Hem ook waarnemen in dingen die anderen toeval noemen, zelfs al komt zulk toeval in je leven wel wat erg veel voor. Andersom geldt het ook: zonder geloof zul je Hem nog niet op het water zien lopen al zou het filmpje ervan op YouTube staan.
Ik ben blij en dankbaar dat ik geloof. Ik ben de werkelijkheid anders gaan zien en ik ben altijd alert op Gods regelen en sturen van dingen, zijn wonderlijke en heilzame bemoeienis. Als ik een trein mis bv. denk ik: misschien heeft God een ontmoeting gepland door deze vertraging. Vroeger werd ik zo razend, berserk, bij het zien van die wegrijdende rode treiter-treinachterlichten dat ik in de rails begon te bijten. Voorbij. Vrede. Iets loopt anders dan je gedacht had en juist daardoor kun je ergens te hulp schieten of kom je elders geheel tegen je planning in precies als geroepen. Het gebeurt echt. Daaraan weet ik dat God altijd buitengewoon wakker en aanwezig is. Mensen die zeggen dat Hij slaapt en zelfs overleden is leven in een schijnwerkelijkheid, althans ze missen een wezenlijk aspect, in feite leven ze voorbij aan de ware werkelijkheid. God is steeds superactief ook in de kleinste dingen. Je moet het zelf ervaren. Hoe? Christus navolgen, dan gaat het luik in je geest en in je waarneming wijd open. Dan worden als God het wil zelfs de beren op je weg je beste vrienden. Niet dat er bij mij enige verdienste in is dat ik het zo kan zien, alles is me geschonken. Maar voor wie twijfelt, lees eens het begin van de Openbaring en laat het majestueuze, het overweldigende daarvan eens goed landen in je geest, misschien helpt het. Laatst heb ik het gedaan dat lezen, 's nachts, ik kon er niet meer van slapen. God, u bent niet alleen waar, U bent ontstellend en totaal, alomvattend waar, nog veel en veel waarder dan uw grootste fans kunnen vermoeden. DankUwel drie-ene Heer dat U bestaat en dat U Zich gewaardigd heeft mij arme zondaar het geloof te schenken.

Meest gelezen

"Ik zal blij zijn als ik andermaal sterf" - een gedicht-overweging van T.S. Eliot over de drie Koningen

Ignatiaans bidden met psalmen: hoe en waarom - Podcast met Nikolaas Sintobin sj

Knip hem door, nu het nog kan ...

Waarom het gebed vaak "niet lukt"

Houdt God in het bijzonder van mij persoonlijk? - Piet van Breemen sj

Als de Sint-Pietersbasiliek doet denken aan de synagoge van Nazareth - Homilie Nikolaas Sintobin sj