Nieuwjaarswens: leven met afstandsbediening?

Graag deel ik met u een stukje uit een homilie van medebroeder Hugo Roeffaers sj

“Tussen de vele wensen die ik mocht ontvangen, luidde een als volgt:

Zou het niet fijn zijn als het leven een afstandsbediening zou hebben? Terugspoelen voor alle mooie momenten. Snel vooruit  voor alle slechte momenten. En... pauze voor alle momenten waarvan je zou willen dat ze nooit voorbij gaan.

Ik moest aan deze wens denken toen ik vandaag in het Evangelie hoorde: “Zij bewaarde alles in haar hart”. Ja, ALLES, zowel de goede momenten als de pijnlijke, gelukkige EN ongelukkige momenten. Vaak isoleren we de vreugde in ons leven, juist zoals we dat met verdriet en pijn doen. In feite slingeren we  zo voortdurend tussen twee werelden. Onze vreugde zal  voorbijgaand zijn, want zij leeft alleen bij de gratie van afwezigheid van verdriet en pijn.

Echte vreugde maakt maar een kans als wij het aandurven niet langer in twee werelden te leven, maar in één werkelijkheid. Die ene werkelijkheid is doorweven van geluk en ongeluk, van leven en dood.

We kunnen voluit leven, niet omdat of zolang de dood afwezig is, maar ondanks de dood. We kunnen echte vreugde beleven, niet omdat of zolang pijn en verdriet afwezig zijn, maar in de mate wij het aandurven die pijn en dat verdriet zinvol te doorleven.”