(2/4) Hoe op zinvolle wijze omgaan met de onzin van het lijden?



Ik kan ook bedenken dat het kwaad, in zijn diepste wortels, het zich afsluiten is voor de enige relatie die me ten volle kan doen bestaan, de relatie die mij uit mijn zelfbeslotenheid haalt en in de liefde vestigt.

Liefde als een wisselwerking tussen aangeboden en ontvangen zelfgave, zowel naar God als naar mensen toe.  In plaats daarvan maakt de mens zichzelf tot middelpunt en bekijkt alles enkel vanuit zijn gezichtshoek en in verhouding tot zichzelf.

Dat is die moeilijke copernicaanse revolutie. Afstappen van de houding waarbij ik mezelf als centrum stel. Maak ik mezelf tot zon, dan beschouw ik al de rest en al de anderen als planeten die rond mij (moeten) draaien en gebruik ik al mijn energie om te bekomen dat heel de schepping zich naar mij schikt.

Of nog, blijf ik niet gericht naar de zon, dan zit ik te werken in mijn eigen schaduw, en werp ik mijn schaduw op alles en op allen met wie ik bezig ben.


Een anonieme jezuïet

Reacties

Dat overkomt het kind in een poging om te overleven in een wereld van leugens waarin de schaduw het licht niet meer verdraagt. Alles is en kan zelfs dat wat niet bestaat in zijn voorstelling om de eclips te ontlopen tot er geen weg terug is.

Meest gelezen

Waar de Heilige Geest allemaal goed voor is: door iemand die het kan weten (Karl Rahner sj)

"Vertrouwen in de liefde, eerder dan in mijn eigen zieligheid" - Vertrouwen (3/6)

Heilig Hart van Jezus - waarover gaat dat eigenlijk

Wat een stervende vrouw me leerde over dankbaarheid - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Sacramentsdag: Rahner over wie Jezus eigenlijk is

"Wijselijk onwetend" luisteren naar de Geest - Hoe Ignatius onderscheidde

Een God die één en ook drie is. hoe moet je dat in Godsnaam verstaan? - Een uitleg door Nikolaas Sintobin sj