Dankbaarheid sterker dan verdriet: het verhaal van André


Een tijdje geleden zat ik tijdens een etentje naast André. We raakten aan de praat. André vertelde me dat hij, hoewel 69 jaar oud, nog steeds vier dagen per week werkte als hoofd van de financiële dienst van een bedrijfje. Even later zei hij me dat dit niet los stond van het feit dat zijn vrouw enkele jaren geleden gestorven was.

Zijn vrouw was in het late najaar ziek geworden en op tweede Pinksterdag was ze gestorven. Toen ik André vroeg of hij het moeilijk had met het overlijden van zijn vrouw,  rolden er plots tranen over zijn wangen. Tegelijk kwam er een prachtige glimlach op zijn lippen. "Ik ben zo dankbaar voor de veertig jaar die we samen hebben mogen doorbrengen", zei hij me zachtjes.

Reacties

Anoniem zei…
ook ik ben blij voor de jaren die we samen waren , toch heeft het jaren geduurd dat dankbaarheid groter was dan verdriet , het aanvaarden ging niet van zelf ,boosheid en eenzaamheid hebben jaren een deel van mezelf geweest
Unknown zei…
de twee staan naast elkaar : dankbaarheid en verdriet
gemis is er ook ... een moeilijk gevoel ...

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

Het vaak vergeten eerste deel van de biecht (Hoe biechten? 2/3)

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Hoe biechten? Tips voor mensen voor wie dit niet evident is (1/3)

De dubbele gedrevenheid van Thomas Merton vlak voor hij intrad bij de trappisten - Citaat

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj