Rozen van barmhartigheid: het leven van Marc Desmet, jezuïet - palliatief arts
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Aangrijpende reportage over het leven en werken van jezuïet-arts Marc Desmet: het zoeken van het leven in het sterven.
Met veel dank aan Kerknet.
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Reacties
Anoniem zei…
Heel zorgvuldig, met inzicht en in alle openheid vol vertrouwen de dood tegemoet gaan. Dank voor deze bijzondere toegewijde rijkdom van artsen en de zorg die aan de zijde van de mens staat die niet meer verder kan.
Anoniem zei…
Pater M. Desmedt spreekt mogelijk niet veel over barmhartigheid. Deze film straalt uit hoe barmhartigheid'leeft'. Ontroerend om dat te mogen ervaren.
Anoniem zei…
Het mooie is, dat de wilsbekwaamheid in acht wordt genomen. Voor dementerenden ligt dat anders, dat zou een reden kunnen zijn om een wilsverklaring te ondertekenen. Toch gaat het om het vertrouwen en het zorgvuldig handelen van arts en verpleegkundigen . Dat de achterblijvenden hun dierbaren troost bieden tijdens het proces van loslaten en laten gaan vraagt naar draagkracht. Onze dochter had onlangs met ons een gesprek over hoe wij hier over denken en dat is goed.
Truus van Dam zei…
Wat een mooie film over de pallitatievezorg, Zelf heb ik jaren in een huis gewerkt voor demente bejaarden, en deze mensen hadden ook wel onderliggende ziektes. Heel veel respect voor de dokter hij isheel lief voor de mensen.En ik begrijp dat soms euthanisie nodig is , Vind dat ook barmhartigheid in sommige gevallen. Mijn schoonzusje is eind december 2019 overleden was heel ziek en zou een vreselijke dood tegemoet gaan die heeft daar ook voor gekozen. En een paar jaar terug ben ik bij de hospice geweesr voor mijn buurvrouw die koos ook voor euthanisie en ik waserg blij dat ik haar nog had gezien 2 dagen later was zij er niet meer. Blijft moeilijk , maar ik wil niet oordelen je zal maar vreselijk ziek zijn. Al probeerd hij het de mensen in hun laatste levens fase goed naar hun zin te maken , door erte zijn en met medicatie.
e.harland-hazebroek zei…
Diep van onder de indruk; ik kan niets toevoegen, wel bidden en iets ervan volgen. De rustige sfeer op de afdeling, ik zou liever daar werken dan lezen of toezien. Uit ervaring weet ik dat het fijn is te doen, je bent niet met jezelf bezig. Ik kwam net een vrouw tegen de angst/zenuwen spatten er af: gehaast, niet in dezelfde lift.Voot deze mensen is verantwoorde versoepeling beter. Wie het niet navolgt is een enorme egoïst. Bang ben ik niet, afgesproken met mijn zus: thuis blijven. Een kwestie van korte duur en dan maar genieten. Het loopt altijd anders. Hopelijk blijft het geloof even levend als nu.
Gerjan de Jong zei…
Ontroerend mooi en integer. Respect voor de mens in alle facetten.
Op maandag 19 januari 2026 hebben drie Amerikaanse kardinalen een verklaring gepubliceerd omtrent de buitenlandse politiek van Donald Trump. In deze hoogst uitzonderlijke verklaring stellen zij de buitenlandse politiek van de Amerikaanse president aan de kaak en roepen ze hem op terug te keren naar het "morele kompas". Ze verwijzen daarbij uitvoerig naar paus Leo. Ik vertaalde voor u de oorspronkelijke tekst. Het uitstippelen van een morele visie op het Amerikaanse buitenlands beleid In 2026 is de Verenigde Staten verwikkeld geraakt in het meest diepgaande en aangrijpende debat over de morele grondslag van Amerika’s handelen in de wereld sinds het einde van de Koude Oorlog. De gebeurtenissen in Venezuela, Oekraïne en Groenland hebben fundamentele vragen opgeroepen over het gebruik van militaire macht en over de betekenis van vrede. De soevereine rechten van naties op zelfbeschikking blijken uiterst kwetsbaar in een wereld van steeds grotere vuurhaarden. Het afwegen van het ...
Goedheid en liefde, hoe discreet en ongekend ze ook zijn, laten uiteindelijk hun sporen na. Voor altijd. Waarnaar ruik jij? Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit heerlijk kortverhaal te bekijken .
Volgende week, aswoensdag, begint onze nieuwe digitale 40-dagenretraite . Auteur is Tim van de Veen sj, de jongste jezuïet uit de Lage Landen. Titel van de retraite is: Licht dat leven geeft. Ben je nog niet ingeschreven, dan kan je dat nu doen door je e-mailadres op te geven via www.ignatiaansbidden.org . Deelname aan de retraite is gratis. Aarzel vooral niet om ook vrienden en kennissen uit te nodigen om zich in te schrijven voor onze retraite! Lees hier de toelichting van Tim bij zijn retraite: Het mysterie van de dood en verrijzenis van Jezus laat zich niet opsluiten in een simpele formule. Jezus’ woorden klinken daarom soms cryptisch, zoals in het vers waaruit de titel van deze retraite is genomen: ‘Ik ben het licht voor de wereld. Wie Mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft licht dat leven geeft’. We kunnen de betekenis daarvan alleen maar ontdekken door ze zelf te ervaren. Door betrokken te raken in het geheim van Jezus’ leven, dat Hij het onze wil maken. Ho...
In gesprek gaan, één op één of in groep, op zo'n manier dat je het de ander makkelijker maakt om te luisteren. Vier tips van Ignatius van Loyola: 1. Spreek vanuit jezelf 2. Beperk je 3. Afstand houden om dichterbij te kunnen komen 4. "Het is wat het is" versus "laat je verrassen" Luister naar deze voordracht door hier te klikken of op onderstaande afbeelding.
Alles even omdraaien helpt om scherper te zien wat er eigenlijk aan de hand is. Wat doet dit met jou? Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze bijzondere tekenfilm te bekijken.
Anthony de Mello sj vertelde de volgende anekdote: Het gevaar van wat religie kan aanrichten komt heel mooi naar voren in een verhaal verteld door kardinaal Martini, aartsbisschop van Milaan. Het verhaal gaat over een Italiaans koppel dat gaat trouwen. Zij hadden een afspraak met de pastoor om een kleine receptie te houden op de binnenplaats vlak naast de parochiekerk. Maar het begon te regenen en ze konden de receptie niet buiten houden. Toen zeiden ze tegen de priester: "Is het goed wanneer we de receptie in de kerk houden?" Het idee van een receptie in de kerk beviel meneer pastoor niet, maar het jonge stel zei: "We eten een stukje taart, zingen een liedje, drinken een beetje wijn en gaan dan naar huis." Zo werd de pastoor overgehaald. Maar, levenslustige Italianen als ze waren, dronken ze een beetje wijn, zongen een liedje, dronken toen nog wat meer wijn en zongen nog meer liedjes en binnen een half uur was er een groot feest in de kerk. Iedereen had het naar ...
In deze aflevering van Kloostergesprekken gaat Leo Fijen in gesprek met jezuïet Nikolaas Sintobin over geestelijke begeleiding en de ignatiaanse wegwijzers voor het pastoraat. Aanleiding is het verschijnen van het boek Geestelijke begeleiding, Ignatiaanse wegwijzers voor het pastoraat , waarin helder en toegankelijk uiteen wordt gezet wat geestelijke begeleiding werkelijk is: een praktijk binnen de geloofsgemeenschap die zo oud is als de Kerk zelf. Geestelijke begeleiding gaat niet over catechese of therapie, en ook niet over het geven van kant-en-klare antwoorden. Het is samen op weg zijn, mede-gelovigen ondersteunen in hun eigen zoektocht naar God en naar een levende relatie met Jezus. Niet sturen, maar helpen luisteren: wat zegt God, hier en nu, in mijn leven? Nikolaas Sintobin laat zien hoe vertrekken vanuit concrete ervaringen een sleutel is in deze weg. Bidden is daarbij de voedingsbron waarin Godsverbondenheid vorm krijgt — in stilte, in woorden, in aandachtig luisteren. H...
Wie Ignatius van Loyola zegt, zegt onderscheiding van de geesten . In deze serie bespreek ik uiteenlopende aspecten van deze ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Meer in het bijzonder over wat te doen als het je niet goed gaat. (10/13) Het “goed gevoel”: deugddoend maar niet onontbeerlijk. Ignatius relativeert sterk het belang van het “goede gevoel”. En wel op twee manieren. Ten tweede , en samengaand met de eerste : je bent tot meer in staat dan je wel denkt. Er zit meer kracht in je dan je durft te vermoeden. Je bent sterker dan je je misschien wel zelf voelt. Plus est en vous ! De Geest is steeds werkzaam, ook al voel je Hem niet. Dit is geen aansporing tot onverantwoorde krachtpatserij of om zomaar over je grenzen te gaan. Maar wel een uitnodiging van Ignatius om erop te vertrouwen dat je de nodige kracht zult krijgen en dat het belangrijk is om hierin te durven geloven, ook al voel je je zwak en kwetsbaar. Nikolaas Sintobin sj
3de ZONDAG DOOR HET JAAR A Jes. 8,23.9,1-3 - Ps. 27(26),1.4.13-14. - 1 Kor 1,10-13.17 - Matteüs 4,12-23 Een tijd geleden gaf ik een driedaagse bezinning in de abdij van Postel aan een klas van laatstejaars uit een Vlaams jezuïetencolleges. Jongens en meisjes van 17-18 jaar, die op het punt staan om hun vleugels uit te slaan en die zich de vraag stellen van hun studiekeuze en ook van hun verdere leven. Al tijdens de eerste kennismaking vroeg een van de meisjes, Anna, mij om te vertellen over mijn roeping. Dat overkomt me vaker. Mensen snappen het niet dat je ervoor kan kiezen om priester of religieus te worden. Het lijkt iets heel apart. Je moet wel een heel bijzondere ervaring gehad hebben om zo’n levenskeuze te maken. Is dat zo? Uiteraard begrijp ik wat die mensen bedoelen. Ik heb zelf lange tijd een soort van magische voorstelling gehad van het geroepen worden. Wat is dat eigenlijk, ...
Reacties
De rustige sfeer op de afdeling, ik zou liever daar werken dan lezen of toezien. Uit ervaring weet ik dat het fijn is te doen, je bent niet met jezelf bezig.
Ik kwam net een vrouw tegen de angst/zenuwen spatten er af: gehaast, niet in dezelfde lift.Voot deze mensen is verantwoorde versoepeling beter. Wie het niet navolgt is een enorme egoïst.
Bang ben ik niet, afgesproken met mijn zus: thuis blijven. Een kwestie van korte duur en dan maar genieten.
Het loopt altijd anders. Hopelijk blijft het geloof even levend als nu.