Rozen van barmhartigheid: het leven van Marc Desmet, jezuïet - palliatief arts
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Aangrijpende reportage over het leven en werken van jezuïet-arts Marc Desmet: het zoeken van het leven in het sterven.
Met veel dank aan Kerknet.
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Reacties
Anoniem zei…
Heel zorgvuldig, met inzicht en in alle openheid vol vertrouwen de dood tegemoet gaan. Dank voor deze bijzondere toegewijde rijkdom van artsen en de zorg die aan de zijde van de mens staat die niet meer verder kan.
Anoniem zei…
Pater M. Desmedt spreekt mogelijk niet veel over barmhartigheid. Deze film straalt uit hoe barmhartigheid'leeft'. Ontroerend om dat te mogen ervaren.
Anoniem zei…
Het mooie is, dat de wilsbekwaamheid in acht wordt genomen. Voor dementerenden ligt dat anders, dat zou een reden kunnen zijn om een wilsverklaring te ondertekenen. Toch gaat het om het vertrouwen en het zorgvuldig handelen van arts en verpleegkundigen . Dat de achterblijvenden hun dierbaren troost bieden tijdens het proces van loslaten en laten gaan vraagt naar draagkracht. Onze dochter had onlangs met ons een gesprek over hoe wij hier over denken en dat is goed.
Truus van Dam zei…
Wat een mooie film over de pallitatievezorg, Zelf heb ik jaren in een huis gewerkt voor demente bejaarden, en deze mensen hadden ook wel onderliggende ziektes. Heel veel respect voor de dokter hij isheel lief voor de mensen.En ik begrijp dat soms euthanisie nodig is , Vind dat ook barmhartigheid in sommige gevallen. Mijn schoonzusje is eind december 2019 overleden was heel ziek en zou een vreselijke dood tegemoet gaan die heeft daar ook voor gekozen. En een paar jaar terug ben ik bij de hospice geweesr voor mijn buurvrouw die koos ook voor euthanisie en ik waserg blij dat ik haar nog had gezien 2 dagen later was zij er niet meer. Blijft moeilijk , maar ik wil niet oordelen je zal maar vreselijk ziek zijn. Al probeerd hij het de mensen in hun laatste levens fase goed naar hun zin te maken , door erte zijn en met medicatie.
e.harland-hazebroek zei…
Diep van onder de indruk; ik kan niets toevoegen, wel bidden en iets ervan volgen. De rustige sfeer op de afdeling, ik zou liever daar werken dan lezen of toezien. Uit ervaring weet ik dat het fijn is te doen, je bent niet met jezelf bezig. Ik kwam net een vrouw tegen de angst/zenuwen spatten er af: gehaast, niet in dezelfde lift.Voot deze mensen is verantwoorde versoepeling beter. Wie het niet navolgt is een enorme egoïst. Bang ben ik niet, afgesproken met mijn zus: thuis blijven. Een kwestie van korte duur en dan maar genieten. Het loopt altijd anders. Hopelijk blijft het geloof even levend als nu.
Gerjan de Jong zei…
Ontroerend mooi en integer. Respect voor de mens in alle facetten.
Ik heb een nieuw boek klaar: een dankretraite. Ik heb het geschreven samen met Romy Kersten, een jonge influencer. Het is een origineel dankboek: het leert je danken voor alle mogelijke aspecten en ervaringen uit je leven: in vreugde en verdriet, als het je voor de wind gaat en ook als je op je tanden moet bijten. In dit retraiteboek krijg je 31 dagen lang impulsen om al biddend met een verrassende Bijbeltekst je te oefenen in dankbaarheid. Nikolaas Sintobin & Romy Kersten, Dankretraite, 31 dagen danken , Kokboekencentrum, 2026; 22,99€. Bestel hier het boek en krijg een gesigneerd exemplaar met wat extraatjes erbij, de dag zelf dat het in de boekhandel ligt (begin juni 2026)
Het liedje is van 1969. Het heeft niets van zijn kracht verloren. In “Mon vieux Joseph” bezingt Georges Moustaki het grootse drama van de keuze van Jozef. Klik hier om dit lied te beluisteren en te kijken naar de beelden of klik op onderstaande afbeelding. Onderaan vind je de originele Franse tekst een Nederlandse vertaling. Voilà c'que c'est, mon vieux Joseph Que d'avoir pris La plus jolie Parmi les filles de Galilée Celle qu'on appelait Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Prendre Sarah Ou Déborah Et rien ne serait arrivé Mais tu as préféré Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Rester chez toi Tailler ton bois Plutôt que d'aller t'exiler Et te cacher avec Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Faire des petits Avec Marie Et leur apprendre ton métier Comme ton père te l'avait appris Pourquoi a-t-il fallu, Joseph Que ton enfant Cet innocent Ait eu ces étranges idées Qui ont tant fait pleurer Ma...
Op 25 april ll was ik te gast in Axel, in Zeeuws-Vlaanderen. Ik heb er een voordracht gehouden over hoe je kan luisteren naar Gods Geest. Anders gezegd, hoe de ignatiaanse onderscheiding je kan helpen om God op het spoor te komen in je dagelijks leven. Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze voordracht te beluisteren.
Hieronder vind je mijn homilie voor deze zondag. 3e zondag van Pasen, jaar A Hand. 2,14.22-28 - Ps. 16/15 -1 Petr. 1,17-21 - Lc. 24,13-35 H et verhaal van de leerlingen van Emmaüs klinkt vertrouwd in de oren. Zó vertrouwd dat het moeilijk kan zijn om het bijzondere van wat er beschreven wordt tot ons door te laten dringen. Ik wil het verhaal opnieuw met jullie doornemen en inzoomen op drie aspecten die wezenlijk zijn, maar waar me misschien over heen lezen. 1. Beide mannen zijn zijn niet op zoek naar Jezus. Ze zijn zwaar ontgoocheld. Kleopas en zijn gezel hopen of verwachten niets. Voor hen is het verhaal over. Zoals in de andere verschijningsverhalen neemt de verrezen Heer zélf het initiatief om naar hen toe te komen. Het minste dat je kan zeggen is dat Jezus dit niet doet op een opdringerige wijze. Lucas zegt letterlijk: Hun ogen werden verhinderd Hem te herkennen . Jezus wil niet dat ze Hem al te vlot herkennen. “Zo maar” geloven in de verrijz...
Hemel 21 april 2025, aardse tijd Vertrouwelijk Van: Ignatius van Loyola Aan: de jezuïeten Betreft: pater Jorge Bergoglio Dierbare medebroeders, Ik heb met grote vreugde en dankbaarheid medebroeder J. Bergoglio verwelkomd in de hemel. Ik merk dat er een tsunami van reacties is losgekomen. Opvallend is dat zoveel leiders van andere godsdiensten hun waardering voor hem uitspreken. Blijkbaar heeft Jorge veel gedaan voor verzoening in jullie zo verdeelde wereld. Je weet hoeveel belang ik daaraan hecht. Jullie snappen dat ik geschokt, veeleer dan opgetogen was bij zijn pausverkiezing. Ik verlang van jezuïeten immers dat zij onze kerk dienen in nederige functies, niet van bovenuit. Ik heb, net als jullie, echter snel gemerkt dat onze Franciscus vanuit zijn toppositie resoluut koos voor nederigheid. Natuurlijk was daar de mij dierbare eenvoud van kledij, zijn sobere leefwijze en zijn barmhartigheid. Hij heeft jullie echter bovenal de spiegel voorgehouden van d...
Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 1/9 Ik heb een deel van mijn studies in Frankrijk gedaan, het land van de Verlichting en de Rede. Naar het einde van dat traject toe moest ik een scriptie schrijven. Het was de eerste maal dat ik een echt lange tekst moest produceren. Mijn begeleidster vroeg me om, naar goede Franse gewoonte, eerst een plan uit te werken. Het eigenlijke schrijven zou dan niet meer zijn dan het invullen van die gedetailleerde inhoudstafel. Na een tijd piekeren en worstelen ging ik met een klein hartje naar haar terug: Isabelle, zo kan ik niet werken. Mijn gedachten ontwikkelen zich maar terwijl ik aan het schrijven ben. Ik laat me leiden door wat zich aandient. Als ik mijn ideeën vanaf de aanvang moet opsluiten in een strakke dwangbuis, dan word ik verlamd. Haar antwoord was bevrijdend. Nikolaas, ik snap wat je bedoelt. Durf maar te vertrouwen op je aanvoelen. Dat plan zal dan geleidelijk aan wel duidelijk worden . H...
Homilie voor de vijfde zondag na Pasen - jaar A Jaren geleden was ik met studenten op inleefreis in Karnataka, in het Zuidwesten van India. We gingen er om een schooltje te bouwen in een afgelegen dorp. Na afloop reisden we enkele dagen rond. We bezochten allerhande tempels. Heel oude maar ook moderne. Groot was mijn verwondering toen we rondwandelden in zo’n recent gebouwde tempel. Een van de ruimtes die we bezochten leek wel een kapel: allerhande beelden van katholieke heiligen, een mooi beeld van Maria en in het midden een groot kruisbeeld. De gids legde ons uit dat dit helemaal niet uitzonderlijk was in hindoetempels. De hindoes hebben er helemaal geen last mee om religieuze figuren uit andere godsdiensten te vereren. Voor hen geldt, bij manier van spreken, hoe meer goden of heiligen hoe liever. Veel hindoes hebben dan ook een grote achting voor Jezus. Net zoals ook andere grote religieuze tradities, in het bijzonder de islam, een bijzondere plaats ...
Dit zijn dé twee uitspraken van paus Franciscus die ik meeneem. Ik vermoed dat ze me nog lange jaren zullen inspireren en zowel mijn werk als jezuïet als mijn geestelijk leven zullen bepalen. 1. Met aandrang smeken om vreugde In het najaar van 2016 hielden de jezuïeten hun 36 ste Algemene Congregatie in Rome. Hoogtepunt van zo’n Congregatie is de audiëntie met de Paus. De verwachtingen waren gespannen. Wat zou de eerste Paus-jezuïet zeggen aan de Sociëteit van Jezus? Zijn toespraak was gewijd aan ignatiaanse spiritualiteit. Ze was behoorlijk verrassend. In het bijzonder dit citaat trok mijn aandacht: We kunnen altijd een stap voorwaarts doen door nadrukkelijk te vragen om vreugde. In de twee apostolische exhortaties en in Laudato Si’ heb ik consequent het belang onderstreept van de vreugde. … Het gaat om de vreugde van het evangeliseren, de vreugde van de familie, de vreugde van de Kerk, de vreugde van de schepping. …. (Ignatius) moedigt onszelf en an...
Graag deel ik met u de homilie die ik maakte voor deze zondag. Homilie voor de ZESDE ZONDAG VAN PASEN - Jaar A Hand. 8,5-8.14-17 1 Petrus 3,15-18 Johannes 14,15-21 Een slordige 30 jaar geleden woonde ik in Parijs. Ik was er jonge jezuïet in opleiding, en begon er mijn theologiestudie. In mijn kamer – met uitzicht op de Eiffeltoren – bracht ik talrijke uren door tussen boeken en cursussen allerhande. Een van de eerste cursussen die ik te verwerken kreeg was die van de geschiedenis van het dogma van de Drieëenheid. Tot mijn verwondering werd die cursus een van de meest aangrijpende en indringende intellectuele maar ook geloofservaringen die ik ooit had. Niet in het minst door de kracht van de teksten van het Johannesevangelie die zo belangrijk zijn geweest voor de geleidelijke uitwerking van het dogma van de Drievuldigheid. D...
In de serie: Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben. Dit jongetje vraagt, al snikkend, aan paus Franciscus of zijn gestorven papa in de hemel is. Zie hoe paus Franciscus hiermee omgaat. Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze beelden te bekijken.
Reacties
De rustige sfeer op de afdeling, ik zou liever daar werken dan lezen of toezien. Uit ervaring weet ik dat het fijn is te doen, je bent niet met jezelf bezig.
Ik kwam net een vrouw tegen de angst/zenuwen spatten er af: gehaast, niet in dezelfde lift.Voot deze mensen is verantwoorde versoepeling beter. Wie het niet navolgt is een enorme egoïst.
Bang ben ik niet, afgesproken met mijn zus: thuis blijven. Een kwestie van korte duur en dan maar genieten.
Het loopt altijd anders. Hopelijk blijft het geloof even levend als nu.