"In alle dingen"

Homilie van Beloken Pasen Een tijd geleden bracht ik het WE door met een jong koppeltje. Ze zijn 25 jaar oud en kennen elkaar reeds 8 jaar. Ze wonen beiden in Parijs. Beide jonge mensen willen trouwen met elkaar en gedurende dat weekeinde hebben we hun huwelijk voorbereid. Ik vroeg hen me uit te leggen wat het christelijk geloof voor hen precies betekent.   Hoewel ze dit niet afgesproken hadden, vatten ze elk hun geloof in drie punten samen: 1)     een aantal waarden; 2)     een relatie tot een liefhebbende God; 3)     en een houding van verantwoordelijkheid naar de andere mensen. Ik zei hen vervolgens   dat christenen deze drie punten gemeenschappelijk hebben met Joden en moslims. Dat, bijgevolg, deze drie elementen, hoe belangrijk ook, niet typisch christelijk zijn. Beiden waren verbouwereerd. Ik denk nochtans dat vele christenen desgevraagd een gelijkaardig antwoord zouden geven. Het Evangelie van ...

In het Johannesevangelie ervaart Thomas persoonlijk het mededogen van God. En dit mededogen heeft een concreet gelaat: het gelaat van de verrezen Heer. Als de andere apostelen hem vertellen: ‘Wij hebbend de Heer gezien’, dan gelooft Thomas dit niet. Het is voor hem niet voldoende dat Jezus dit had voorspeld en beloofd: ’Op de derde dag zal ik opstaan’. Hij wil zien. Hij wil met zijn vingers de gaten in de handen van Jezus voelen en zijn hand in de opening in zijn zijde leggen. Hoe reageert Jezus hierop? Met geduld : Jezus laat Thomas met zijn koppig ongeloof niet vallen. Hij geeft hem een week tijd. Hij doet de deur niet dicht. Hij wacht. Thomas leert zijn armoede kennen, zijn klein geloof: ‘Mijn Heer en mijn God!’ Met deze eenvoudige, maar diep gelovige  aanroeping antwoordt hij op Jezus’ geduld. Hij gaat helemaal op in Jezus’ mededogen. Hij ziet het vóór zijn ogen in de wonden van Christus’ handen en voeten en in de open zijde, en krijgt vertrouwen. Hij is een nieuwe ...

Onderstaande tekst verschijnt vandaag op www.gewijderuimte.org De bijnaam “ongelovige Thomas” heb ik altijd nogal lastig gevonden. Thomas had immers een heel groot geloof, groot genoeg om alles op te geven wat hij had - familie, vrienden, geboorteland en carrière - om Jezus te volgen. Toch herinneren we hem vanwege een kort moment van zeer begrijpelijke aarzeling. Ik vraag me af of ik zoveel anders zou hebben gereageerd op het nieuws dat Jezus in leven was. Wanneer ik mezelf in gebed verplaats naast Thomas in de evangeliepassages, dan zie ik dat Thomas, in zijn menselijkheid, iemand is in wie ik mij kan herkennen. Omdat Thomas niet bij de rest van de leerlingen was toen Jezus voor het eerst aan hen verscheen, wordt zijn ontmoeting met de verrezen Christus uitgesteld. In zekere zin bracht zijn unieke ervaring van de verrezen Christus hem zijn eigen persoonlijke Pasen. In het verhaal van Thomas zijn we getuige van de spirituele reis van een ziel die, ondanks zeer reële en mense...

Een indringende meditatie met zo mogelijk nog mooiere tekeningen. De (on)gelovige Thomas wordt me elk jaar een stuk sympathieker.