Krijtberg


Gisterenavond heb ik een rondleiding gekregen in “De Krijtberg”. Het is een neogotische jezuïetenkerk, gelegen in het hartje van het oude Amsterdam.

Je weet niet wat je ziet. Het lijkt wel een Italiaanse suikertaart. Een overdaad aan beelden en kleuren, van boven tot beneden. Niet onmiddellijk iets waar ik me spontaan toe aangetrokken voel. Maar het heeft toch echt iets. Je voelt dat er een ontzaglijk rijke en subtiele religieuze ervaring achter schuilgaat. Ook al kan ik veel van de codewoorden niet lezen.

Begin de jaren 70 is dit gebouw ei zo na afgebroken wegens te lelijk. Vandaag is het helemaal gerestaureerd en herbergt het een van de meest dynamische en jonge katholieke gemeenschappen van Amsterdam. Meer dan 150 vrijwilligers.

Zullen we over 20 of 30 jaar ook zo terugkijken op sommige dingen die we vandaag aan het doen zijn?

Reacties

Anoniem zei…
Het rijke en verscheiden aanbod van de Amsterdamse gemeenschap lonkt... maar de abdij van Drongen mag best ook trots zijn op haar programma.
Mensen van hier en nu vinden er energie om nieuwe en braakliggende akkers te ontginnen. Reden tot geloof in de kiemkracht van het kleine.
Anoniem zei…
U merkt op:

" Gisterenavond heb ik een rondleiding gekregen in “De Krijtberg".
Je weet niet wat je ziet. Het lijkt wel een Italiaanse suikertaart. Een overdaad aan beelden en kleuren, van boven tot beneden.
Je voelt dat er een ontzaglijk rijke en subtiele religieuze ervaring achter schuilgaat".

Helaas kan ik die ervaring niet met u delen.
De overgrote overdaad aan beelden en kleuren van boven naar beneden ontnamen mij de concentratie om de betekenis van de aanwezigheid van Jezus in de H.Mis te ontwaren.
Al die beelden en kleuren leidden mij enorm af van waar het nu werkelijk om gaat in de Eucharistieviering.
Vooral het beeld van de 'synagoge' met blinddoek op de triomfboog deed me denken aan de tijd uit de M.E hoe er door de R.K kerk gedacht werd over de 'synagoge'.
Ik kon mijn gedachten niet meer bij de H. Mis houden...........
maar dwaalde af naar de gebeurtenissen uit de geschiedenis......
Anoniem zei…
Daar kan ik goed inkomen. De persoonlijke gevoeligheden terzake zijn heel verschillend. ZElf heb ik bij mezelf een evolutie vastgesteld in deze. Waar ik eerst eerder een exclusieve voorkeur had voor heel sobere kerkinterieurs, kan ik nu soms ook de meer beladen versies appreciëren.

Meest gelezen

"Ik zal blij zijn als ik andermaal sterf" - een gedicht-overweging van T.S. Eliot over de drie Koningen

Ignatiaans bidden met psalmen: hoe en waarom - Podcast met Nikolaas Sintobin sj

Knip hem door, nu het nog kan ...

Waarom het gebed vaak "niet lukt"

Houdt God in het bijzonder van mij persoonlijk? - Piet van Breemen sj

Als de Sint-Pietersbasiliek doet denken aan de synagoge van Nazareth - Homilie Nikolaas Sintobin sj