Spanningsveld



Ik heb zonet een voordracht gegeven over de uitmuntendheid in de ignatiaanse onderwijstraditie. Bij mijn inleiding had ik het over al die jezuïeten die, tot op vandaag, een groot deel van hun leven investeren in onderwijs en onderzoek van strikt profane onderwerpen: wiskunde, talen, biologie, astronomie …

Ik stelde daarbij dat dit voor hen “maar” een middel is om te komen tot een groter doel, namelijk dat van het werken aan het Rijk van God. Achteraf maakte ik me de bedenking dat ik beide net iets té vlot aan mekaar had tegengesteld. Het gaat immers niet over tegenstelling, maar wel over spanningsveld waarin beide hun eigen plaats en belang hebben.

Tot de kern van de christelijke openbaring behoort namelijk het mysterie van de Incarnatie: God is mens geworden. Maw, God is ten volle in de materie gekomen. Daardoor geloven we dat heel onze mensenwerkelijkheid goddelijke waardigheid heeft gekregen. Kennis van die mensenwerkelijkheid kan dan ook an sich dichter bij God brengen.

Dat is ook de diepste intuïtie geweest van Ignatius: God dienen en vinden in alle dingen.

Reacties

Meest gelezen

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Acht dagen in stilte bidden met de Bijbel, wat doet dat met een mens - getuigenis van Nikolaas Sintobin sj

Nikolaas Sintobin sj: hoe een bekende atheïstische vriend me uitdaagde om christen te worden

Hoe sluit ik vrede met mijn donkere kanten? - Overweging van Nikolaas Sintobin sj

Geloven christenen in Maria? Een antwoord van Nikolaas Sintobin sj

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Karl Rahner sj over de toekomst van Katholieke Kerk - citaat

Waarom de bij gelukkiger is dan de adder - Wijsheid (?) van Balsasar Gracián sj