Spanningsveld



Ik heb zonet een voordracht gegeven over de uitmuntendheid in de ignatiaanse onderwijstraditie. Bij mijn inleiding had ik het over al die jezuïeten die, tot op vandaag, een groot deel van hun leven investeren in onderwijs en onderzoek van strikt profane onderwerpen: wiskunde, talen, biologie, astronomie …

Ik stelde daarbij dat dit voor hen “maar” een middel is om te komen tot een groter doel, namelijk dat van het werken aan het Rijk van God. Achteraf maakte ik me de bedenking dat ik beide net iets té vlot aan mekaar had tegengesteld. Het gaat immers niet over tegenstelling, maar wel over spanningsveld waarin beide hun eigen plaats en belang hebben.

Tot de kern van de christelijke openbaring behoort namelijk het mysterie van de Incarnatie: God is mens geworden. Maw, God is ten volle in de materie gekomen. Daardoor geloven we dat heel onze mensenwerkelijkheid goddelijke waardigheid heeft gekregen. Kennis van die mensenwerkelijkheid kan dan ook an sich dichter bij God brengen.

Dat is ook de diepste intuïtie geweest van Ignatius: God dienen en vinden in alle dingen.

Reacties

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

Het vaak vergeten eerste deel van de biecht (Hoe biechten? 2/3)

Hoe biechten? Tips voor mensen voor wie dit niet evident is (1/3)

De dubbele gedrevenheid van Thomas Merton vlak voor hij intrad bij de trappisten - Citaat

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Mini-cursus bidden met de Bijbel (4/4): hoe beëindig ik mijn gebedstijd ? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj