Genade

Voorgaan en prediken doe ik graag. Er is de schoonheid van de liturgie, de rijkdom van het Woord, het aanvoelen van de gemeenschap, de samenzang …

Maar het meest aangrijpend in het priesterambt vind ik het toedienen van de sacramenten. Eucharistie en biecht, doop en huwelijk. Met ziekenzalving heb ik weinig ervaring.

In zijn romans beschrijft Graham Greene op heel aanschouwelijke wijze de kern van dit onwezenlijke geloofspunt: Gods rechtstreekse aanwezigheid in die zichtbare, hoorbare of voelbare tekens. Het maakt alles anders.

Het is een genade om de sacramenten te ontvangen. Maar ik ervaar het vaak ook als een genade om ze te mogen toedienen.

Reacties

Een reactie posten

Meest gelezen

Waarin verschilt het christendom van jodendom en van islam?

Afbeelding
Gisteren ging ik voor in de wekelijkse eucharistieviering voor de studenten van Leuven. Hieronder vindt u mijn homilie.  Een tijdje geleden hadden we in onze gemeenschap een gesprek over hoe, in onze cultuur, het Evangelie beleven en verkondigen. Een medebroeder zei dat hij onze tijd net daarom zo ongelofelijk boeiend vond. Immers, het verdwijnen van de christelijke cultuur, van het “normaal zijn” van het christen zijn, maakt dat we ons opnieuw, en wel in alle vrijheid, de vraag kunnen stellen: wat betekent het nu eigenlijk om christen te zijn. Deze vraag wordt nog pertinenter door de groeiende aanwezigheid van andere godsdiensten in onze contreien: wat is typisch aan het christendom, of nog, wat onderscheidt ons geloof van andere religieuze tradities. Het ligt hem niet in de moraal. Die fameuze christelijke waarden en normen, die bestaan eigenlijk niet. Preciezer, er bestaan geen typisch of exclusief christelijke waarden. In andere godsdiensten vind je dezelfde morele...
Meer lezen

Kom, o Geest des Heren, kom - Pinkstersequentie

Afbeelding
Met het feest van Pinksteren sluiten we de Paastijd af. De liturgie van de Kerk gaat terug over op de “gewone tijd”. Ook in ons gewone leven mogen we de prachtige Pinkstersequentie verder blijven bidden. Hieronder vindt u de tekst. Pinkstersequentie Kom, o Geest des Heren, kom uit het hemels heiligdom, waar Gij staat voor Gods gezicht. Kom der armen troost, daal neer, kom en schenk uw gaven, Heer, kom wees in de harten licht. Kom o Trooster, Heil'ge Geest, zachtheid die de ziel geneest, kom verkwikking zoet en mild. Kom o vrede in de strijd, lafenis voor 't hart dat lijdt, rust die alle onrust stilt. Licht dat vol van zegen is, schijn in onze duisternis, neem de harten voor U in. Zonder uw geheime gloed is er in de mens geen goed, is de ziel niet rein van zin. Was wat vuil is en onrein, overstroom ons dor domein, heel de ziel die is gewond, maak weer zacht wat is verstard, koester het verkilde hart, leid wie zelf de weg niet vond. Geef uw gaven zevenvoud, ieder die op U vertrou...
Meer lezen

Mijn goede oude Jozef - een vriend blikt terug op het leven van Jozef - Lied van Georges Moustaki

Afbeelding
Het liedje is van 1969. Het heeft niets van zijn kracht verloren. In “Mon vieux Joseph” bezingt Georges Moustaki het grootse drama van de keuze van Jozef.  Klik hier om dit lied te beluisteren en te kijken naar de beelden of klik op onderstaande afbeelding. Onderaan vind je de originele Franse tekst een Nederlandse vertaling. Voilà c'que c'est, mon vieux Joseph Que d'avoir pris La plus jolie Parmi les filles de Galilée Celle qu'on appelait Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Prendre Sarah Ou Déborah Et rien ne serait arrivé Mais tu as préféré Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Rester chez toi Tailler ton bois Plutôt que d'aller t'exiler Et te cacher avec Marie Tu aurais pu, mon vieux Joseph Faire des petits Avec Marie Et leur apprendre ton métier Comme ton père te l'avait appris Pourquoi a-t-il fallu, Joseph Que ton enfant Cet innocent Ait eu ces étranges idées Qui ont tant fait pleurer Ma...
Meer lezen

Hoe Isabel mij leerde om te vertrouwen op mijn intuïtie - 1/9 - Een serie van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
Voor LFK schreef ik een essay over intuïtie. Hier enkele uittreksels – 1/9 Ik heb een deel van mijn studies in Frankrijk gedaan, het land van de Verlichting en de Rede. Naar het einde van dat traject toe moest ik een scriptie schrijven. Het was de eerste maal dat ik een echt lange tekst moest produceren. Mijn begeleidster vroeg me om, naar goede Franse gewoonte, eerst een plan uit te werken. Het eigenlijke schrijven zou dan niet meer zijn dan het invullen van die gedetailleerde inhoudstafel.  Na een tijd piekeren en worstelen ging ik met een klein hartje naar haar terug: Isabelle, zo kan ik niet werken. Mijn gedachten ontwikkelen zich maar terwijl ik aan het schrijven ben. Ik laat me leiden door wat zich aandient. Als ik mijn ideeën vanaf de aanvang moet opsluiten in een strakke dwangbuis, dan word ik verlamd. Haar antwoord was bevrijdend. Nikolaas, ik snap wat je bedoelt. Durf maar te vertrouwen op je aanvoelen. Dat plan zal dan geleidelijk aan wel duidelijk worden . H...
Meer lezen

Drie goddelijke hulpmiddelen om voorgoed te geloven - Homilie van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
Graag deel ik met u de homilie die ik maakte voor deze zondag. Homilie voor de ZESDE ZONDAG VAN PASEN - Jaar A Hand. ‪ 8,5-8.14-17       
 1 Petrus ‪ 3,15-18                 Johannes ‪ 14,15-21     Een slordige 30 jaar geleden woonde ik in Parijs. Ik was er jonge jezuïet in opleiding, en begon er mijn theologiestudie. In mijn kamer – met uitzicht op de Eiffeltoren – bracht ik talrijke uren door tussen boeken en cursussen allerhande. Een van de eerste cursussen die ik te verwerken kreeg was die van de geschiedenis van het dogma van de Drieëenheid. Tot mijn verwondering werd die cursus een van de meest aangrijpende en indringende intellectuele maar ook geloofservaringen die ik ooit had. Niet in het minst door de kracht van de teksten van het Johannesevangelie die zo belangrijk zijn geweest voor de geleidelijke uitwerking van het dogma van de Drievuldigheid. D...
Meer lezen

Een dankretraite, wat wil dat zeggen? - Video van Nikolaas Sintobin sj + aanbod om het boek nú te bestellen met extraatjes

Afbeelding
Samen met influencer Romy Kersten heb ik een dankretraite geschreven. Het is een originele ignatiaanse retraite om te (leren) danken voor alle mogelijke ervaringen in je leven. In onderstaand videootje leg ik uitvoerig uit hoe die retraite eruit ziet en welke de zes delen zijn waaruit zij bestaat. Als je het boek nú bestelt (voor eind deze maand mei) dan krijg je een door Romy en mezelf gehandtekend exemplaar thuis opgestuurd, samen met drie originele dankpostkaarten en een bedrukt potlood. Het boek kost 22,99€. Bestellen enkel via deze link:  https://www.boekenwereld.com/TT?tt=12322_12_445523_&r=%2Fnikolaas-sintobin-dankretraite-9789043545136-gesigneerd Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit videootje te bekijken.
Meer lezen

Het verschil tussen Jezus en andere grote religieuze figuren - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag

Afbeelding
Homilie voor de vijfde zondag na Pasen - jaar A Jaren geleden was ik met studenten op inleefreis in Karnataka, in het Zuidwesten van  India. We gingen  er om  een schooltje te bouwen in een afgelegen dorp. Na afloop reisden we enkele dagen rond. We bezochten allerhande tempels. Heel oude maar ook moderne. Groot was mijn verwondering toen we rondwandelden in zo’n recent gebouwde tempel. Een van de ruimtes die we bezochten leek wel een kapel: allerhande beelden van katholieke heiligen, een mooi beeld van Maria en in het midden een groot kruisbeeld. De gids legde ons uit dat dit helemaal niet uitzonderlijk was in hindoetempels. De hindoes hebben er helemaal geen last mee om religieuze figuren uit andere godsdiensten te vereren. Voor hen geldt, bij manier van spreken, hoe meer goden of heiligen hoe liever. Veel hindoes hebben dan ook een grote achting voor Jezus. Net zoals ook andere grote religieuze tradities, in het bijzonder de islam, een bijzondere plaats ...
Meer lezen

Een "gevallen fiets" op een Amsterdamse brug - Mijmering van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
Onlangs liep ik ’s morgens door de Leidschestraat, in Amsterdam. Vlak voor mij liep een oudere man, met een boodschappentas in de hand. Op de brug over de Keizersgracht stonden heel wat fietsen tegen de reling. Een lag op de grond. De wandelaars maakten netjes een ommetje. Zoniet de bejaarde man voor mij. Hij stopte, zette zijn tas op de grond, nam de fiets bij zadel en stuur en plaatste het rijtuig weer tegen de reling. Ik twijfelde. Was het misschien zijn eigen fiets? Blijkbaar niet. Meteen nam de man zijn tas terug ter hand en stapte verder. Ik ook. Met een warm gevoel. Nikolaas Sintobin sj
Meer lezen