Martelaren


Vandaag was de voorganger in het rood: feest van de Ugandese martelaren.

Het woord martelaar heeft de laatste jaren een verdachte bijklank gekregen. Het islamitische terrorisme zal daar wel niet vreemd aan zijn: mensen die zichzelf en anderen bewust van het leven beroven. Moord en zelfmoord.

Christelijke martelaren doden niet. Noch zichzelf, noch anderen. Het zijn mensen voor wie het geloof in Jezus Christus op de allereerste plaats komt. De liefdeskracht die zij ontvangen is zo groot, dat zij die voor niets willen inruilen. Ook niet voor hun eigen leven.

Deze dagen ben ik aan het lezen in de brieven van de eerste jezuïetenmissionarissen bij de Huronenindianen in het 17de-eeuwse Canada. Een groot deel van hen is op gruwelijke wijze vermoord door de Irokezen. Zij wisten dat een dergelijk levenseinde voor hen waarschijnlijk was. Zij konden, tot op het laatste moment, vluchten. Zij kozen er bewust voor om te blijven. Ontstellend.

Of moet ik eerder zeggen confronterend? Zeker is dat het mij bevraagt op mijn persoonlijke gedrevenheid om de Blijde Boodschap te delen met zovele mensen voor wie zij onbekend is.

Reacties

Meest gelezen

De reis van de Drie Koningen, T.S. Eliot - het mooiste gedicht ooit over de Drie Koningen

Drie tips van Nikolaas Sintobin sj om van voornemens "goede" voornemens te maken

Is dit een ontluisterend kerstverhaal? - Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor het kerstfeest

Drie vragen over het ondraaglijk realisme van de kindheidsevangelies - Homilie van Nikolaas Sintobin sj - Drie koningen - met wondermooie tekenfilm

Wat zou jij doen, was dit de laatste dag van je leven? - Heftig videootje

Als denken belangrijker wordt dan voelen - Help, het gaat niet goed met mij (5/13)

Allereerste verklaring waarom je je niet lekker voelt - Help, het gaat niet goed met mij (6/11)

Een weigering die plezier doet - Citaat van Theresia van Lisieux