De tenen van God (1/4)

“De tenen van God. Mijn schizofrenie”. Zo heet het autobiografische boek van Michel Mestrum (ISBN 978 90 6445 881 1). Michel is ervaringsdeskundige. Na een jarenlange opname in de psychiatrie is hij erin geslaagd om zijn zelfstandigheid te herwinnen. Verstandig en talig als hij is, weet hij het onvatbare van zijn psychose haarscherp te verwoorden. Zijn kracht haalt Michel in belangrijke mate uit zijn geloofsleven. Hieronder vindt u enkele sterke citaten.

“Net zoals het literatuur betaamt zoek ik kleintjes die spanning te beleven tussen het leven ontvangen zoals het ons gegeven werd, en dankbaar genieten van wat ons allemaal wordt aangereikt, en aan de andere kant genoeg inzicht en tegelijk berusting hebben om te aanvaarden wat ons niet gegeven werd, en om ook daarmee op weg te gaan, wetend dat wij ook daarin de voorbode moeten zien van alles wat wij verder zullen moeten achterlaten of zullen moeten missen. 

Derhalve moet je durven dromen en je leven mee laten bepalen door een ars moriendi, de kunst van het sterven. Je mag dromen, als mens onderweg. Dromen genereren verhalen. Zodoende raakt de dood net zoals het reductionisme dodelijk verwond. Grenzen aanvaarden en afscheid nemen. Saudade. Het is weliswaar de worsteling van elk mensenleven, maar een geesteszieke doorleeft het ongetwijfeld veel scherper. 

Veel medemensen ontvluchten die einder en raken zodoende vermaterialiseerd tot in hun denken toe. Maar een homo viator, een mens die als een pelgrim onderweg is, durft hopen en verlangend uitzien naar de toekomst. Hij zal in staat zijn anderen wegen van leven te wijzen. Wegen waar passie, weemoed en deemoed samen het onzegbare en diepst verborgene bevruchten en versterven.

Of is dit te cru gesteld … “(p 28)