Hoe je in een concentratiekamp toch vreugde kan ervaren - Een ervaringsbericht van Jacques Lusseyran (5/5)


Jacques Lusseyran werd geboren 1924 in Parijs. Amper 8 jaar oud werd hij, door een ongeval, blind. Snel ontdekt hij een nieuwe bron van licht. Het laat hem toe om  op een andere manier te kijken naar de werkelijkheid. Dieper en scherper dan voorheen. Tijdens de oorlog ging hij in het verzet en kwam aan het hoofd te staan van een netwerk van meer dan 600 mensen. Hij kwam in Buchenwald terecht en overleefde. In zijn autobiografie “ Et la lumière fut » (Editions du Félin, 2005) doet hij zijn verhaal. Aangrijpend door de levensdrang en de authentieke  menselijkheid. Ook door de spiritualiteit waarvan het getuigt. Ik deel graag enkele uittreksels met u waarin deze uitzonderlijk begenadigde man vertelt hij hoe kijkt naar het leven en de mensen (de vertaling is van mijn hand). In 2007 werd een Nederlandse vertaling gepubliceerd (Het teruggevonden licht) bij uitgeverij Christofoor.

In Buchenwald hadden we er die rijk waren. Maar het was aartsmoeilijk om ze in de massa op het spoor te komen … Ik dacht maar aan één iets: ze herkennen. … De rijken waren diegenen die op de een of de andere manier niet aan zichzelf dachten, of die er maar uitzonderlijk aan dachten, gedurende een of twee minuten, in geval van hoogdringendheid. …

Dat was het wat je nodig had om te leven in het kamp: deelnemen. Niet enkel maar voor je eigen rekening leven . … Je blik verruimen. In aanraking komen met wat verder gaat dan jezelf. Ongeacht op welke wijze: door gebed als je weet hoe te bidden, door de warmte van een ander mens die zich aan jou aanbiedt of door de warmte die hij hem geeft, of gewoon door niet langer hebzuchtig te zijn.
… 

 Deelnemen, op welke wijze dan ook. Maar het doen! Het was voorzeker moeilijk: de meeste mensen kwamen er niet toe. Ik kan niet zeggen hoe het komt dat de vreugde mij nooit helemaal ontnomen is geworden. Het was gewoon zo: ze had me goed in haar greep. Op de meest ongelooflijke plaatsen wachtte ze me op: bijvoorbeeld in het dieptepunt van de angst. En de angst verliet me, zoals de etter uit een zweer die openbreekt.

Reacties

Een reactie posten

Meest gelezen

Een verrijzenis die naar de keel grijpt, ook al is ze gevouwen en geknipt - animatiefilm

Afbeelding
De Verrijzenis komt niet zomaar uit de lucht vallen. Er gaat een lange, bewogen geschiedenis aan vooraf. Ook nadien, tot op vandaag, blijft er werk aan de winkel. Het kwaad is weliswaar overwonnen. Het is nog niet uitgeschakeld. Negen maanden heeft Garri Bardin gewerkt (lees gevouwen en geknipt) aan deze stop-motion. Het resultaat grijpt naar de keel.  Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze schitterende animatiefilm te bekijken.
Meer lezen

Het vaak vergeten eerste deel van de biecht (Hoe biechten? 2/3)

Afbeelding
Wijlen kardinaal Carlo Maria Martini sj was aartsbisschop van Milaan. Hij was een vermaard exegeet en spirituele meester met een grote pastorale bekommernis en ervaring. In onderstaande tekst geeft hij enkele waardevolle tips over “Hoe biechten?”. Vermits de tekst tamelijk lang is, heb ik hem opgedeeld in drie stukken. HOE BIECHTEN? SUGGESTIES VAN (WIJLEN) KARDINAAL CARLO MARIA MARTINI SJ (2/3) Je plaatsen voor Gods barmhartigheid Naar mijn mening omvat deze dialoog in essentie twee onderdelen: het eerste noem ik confessio laudis, dat wil zeggen belijdenis in de oorspronkelijke term van het woord. Ook hier kan men uitgaan van een paradox: als het elke keer zo moeilijk is om mijn zonden uit te spreken, waarom dan niet beginnen met mijn goede daden? De heilige Ignatius zelf doet deze suggestie in zijn Geestelijke Oefeningen (GO 43) wanneer hij als eerste punt de dankzegging neemt: Heer , ik wil U in de eerste plaats bedanken omdat U mij geholpen hebt, dat en dat is gebeurd, di...
Meer lezen

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
In zijn mémoires, « Antimémoires » genoemd, vertelt André Malraux over een lang gesprek dat hij had met een oude priester. Hij stelde hem de vraag : « Wat heeft de biecht u geleerd over de mens ? » Het antwoord van de priester luidde als volgt : « De biecht leert niets. Of misschien toch … Vooreerst, de mensen zijn veel ongelukkiger dan men denkt. En eigenlijk komt alles hier op neer dat er geen grote mensen zijn. » Best mogelijk dat Malraux de woorden van de man juist heeft weergegeven. Maar ik ben bijna zeker dat de priester nog meer heeft gezegd. In de biecht krijg je namelijk niet alleen toegang tot de schaduwzijde van de mens. « Kleine mensen maakt Hij groot », zingt Maria in het Magnificat.
Meer lezen

Hoe biechten? Tips voor mensen voor wie dit niet evident is (1/3)

Afbeelding
Kardinaal Carlo Maria Martini sj was aartsbisschop van Milaan. Hij was een vermaard exegeet en spirituele meester met een grote pastorale bekommernis en ervaring. In onderstaande tekst geeft hij enkele waardevolle tips over “Hoe biechten?”. Vermits de tekst tamelijk lang is, heb ik hem opgedeeld in drie stukken. HOE BIECHTEN? SUGGESTIES VAN KARDINAAL CARLO MARIA MARTINI SJ Inleiding Op dit ogenblik verkeert het sacrament van de biecht in de Kerk in crisis. We zijn ons hier allemaal van bewust. Men zegt dat de biechtstoelen leeg zijn, maar dat zijn ze aan de beide kanten: aan de ene kant ontbreken de biechtelingen, aan de andere kant de priesters. Er was een tijd dat de priester urenlang wachtte in de biechtstoel; toen kwam de tijd dat hij zich niet schuldig kon voelen wanneer er niemand biechtte; tegenwoordig praat men veel over de biecht maar niemand komt opdagen. Je kunt dus spreken van een geleidelijke verwijdering en de gelovigen zijn hier niet altijd de oorzaak van. He...
Meer lezen

De dubbele gedrevenheid van Thomas Merton vlak voor hij intrad bij de trappisten - Citaat

Afbeelding
  Thomas Merton (1915 - 1968) is onderweg naar de trappistenabdij van Gethsemani in de hoop er te kunnen intreden. In onderstaand fragment uit zijn autobiografie beschrijft hij wat er omgaat in zijn hart. Het is een indrukwekkende illustratie van wat ware innerlijke vrijheid betekent. Het was een vreemde gewaarwording. Kilometer na kilometer werd mijn verlangen om in het klooster te zijn sterker – het werd bijna onvoorstelbaar. Dat ene idee had me volledig in zijn greep. En toch, vreemd genoeg, groeide tegelijkertijd mijn innerlijke vrijheid en mijn innerlijke rust. Wat als ze me niet zouden aannemen? Dan zou ik naar het leger gaan. Maar zou dat geen ramp betekenen? Helemaal niet. Als het klooster me uiteindelijk zou afwijzen en ik dienstplichtig zou worden, zou dat zonder twijfel Gods wil zijn. Ik had gedaan wat ik kon; de rest lag in zijn handen. En hoewel mijn verlangen naar het klooster met de minuut groeide, maakte de gedachte aan een leven in een legerkamp me niet langer onru...
Meer lezen

Mini-cursus bidden met de Bijbel (4/4): hoe beëindig ik mijn gebedstijd ? Webinar met Nikolaas Sintobin sj

Afbeelding
  In het vierde deel van deze minicursus over het ignatiaanse bijbelgebed bespreek ik, Nikolaas Sintobin sj,  het slot van het bidden met een Bijbeltekst. Ik behandel hierbij de volgende punten:   * Je gebed met een Bijbeltekst "afwerken", heeft dat zin?   * Waarom de laatste vijf minuten van je gebed zo belangrijk zijn.   * Wat is de samenspraak en hoe kan je je gebed zo afsluiten dat je terug in verbinding staat met de ruimere Kerk?   * Terugblikken op je gebed met een Bijbeltekst, hoe doe je dat? Klik hier om deze video te bekijken of klik op onderstaande afbeelding.   Wil je meer te weten komen over de ignatiaanse wijze van bidden met de Bijbel, lees dan mijn boek: Bidden met de Bijbel. In de leer bij Ignatius van Loyola. Bestellen kan hier: https://platform-ignatiaanse-spiritualiteit.org/nieuws/bidden-met-de-bijbel-in-de-leer-bij-ignatius-van-loyola/. De prijs is 29,99€
Meer lezen

Waarom we stille zaterdag graag overslaan - de uitleg van Karl Rahner sj

Afbeelding
In de lezingendienst van het brevier vinden we op Stille Zaterdag een boeiende uitleg van Karl Rahner sj over Stille Zaterdag. Enkele uittreksels. “Als we denken aan Stille Zaterdag, valt iets merkwaardigs op: in ons godsdienstig leven slaan we deze dag over. We vieren Goede Vrijdag en Pasen, … Wat er tussen deze twee dagen ligt, namelijk Stille Zaterdag, slaan we over. … Toch belijden we, telkens als we de apostolische geloofsbelijdenis … uitspreken: Hij is nedergedaald ter helle . En dit is de tekst die bij Stille Zaterdag hoort. … Het betekent op de eerste plaats: Jezus is waarlijk gestorven. … De dood heeft Jezus vastgehouden als in banden. Hij was in de dood. … Omdat wij uit hetzelfde hout gesneden zijn en ook midden in het leven reeds onze dood sterven, kunnen wij zijn lot niet enkel van buiten af begrijpen, maar wij kunnen het delen. Gelovend ervaren wij dat zijn nederdaling in de machteloosheid van  ons mens-zijn alle paaszaterdag-uren van ons leven geheiligd ...
Meer lezen