Een tijd geleden werd ik geïnterviewd voor "Visie", het ledenblad van de EO. Hieronder enkele uittreksels. "Destijds was ik kind aan huis bij een studiegenoot van me, Johan Vande Lanotte,” vervolgt Nikolaas. “Een briljante kerel, tegenwoordig een van de bekendste Vlaamse politici. Op een dag zei hij tegen me: ‘Nikolaas, over een jaar sta jij aan onze kant.’ Daarmee bedoelde hij dat ik, net als hij, atheïst zou worden. Het was niet uitdagend bedoeld. Eigenlijk gaf hij mij deze boodschap: ‘Het geloof is helemaal niet stevig bij je; jouw wortels gaan niet diep.’” Had hij dit goed gezien? “Ja, en dat voelde ik terdege. Voor mij was geloven vooral het aanhangen van christelijke waarden en normen. Ik beschouwde mezelf als goed katholiek, ging elke week naar de kerk, vond de liturgie belangrijk, bad voor het slapengaan, enzovoort. Maar een persoonlijke Godsrelatie? Een echte band met Jezus? Ik wist niet wat dat was.” Wat deden zijn woorden met je? ...
Reacties
p 137. "Toen zag ik één van de 7 geesten bij mij in een lichtgestalte die net zo straalde als de andere keren. Ik zag hem voortdurend naast mij terwijl ik in de trein zat. Ik zag op iedere kerk die we passeerden een engel staan die omgeven was door een zwakker licht dan de geest die mij op reis vergezelde. Ieder van deze geesten die de kerken bewaakten, boog zijn hoofd naar de geest die bij mij was."
Ik weet niet hoe dit op jou over komt, maar ik krijg er tranen van in mijn ogen, ik lieg niet. Ik huiver in het besef dat wij door de zonde maar een fractie kunnen waarnemen van de werkelijkheid om ons heen en dat de geestelijke of heilige dimensie voor de zondaren eigenlijk helemaal gesloten blijft. Ze gaat verder:
"Toen ik in Warschau de kloosterpoort binnenging verdween de geest. Ik dankte God voor Zijn goedheid dat Hij ons engelen als gezelschap geeft. O, wat denken de mensen weinig na over het feit dat ze altijd zo'n gast naast zich hebben die tegelijk van alles getuige is! Denk eraan zondaren dat jullie op dezelfde manier een getuige van al jullie daden hebben."