"In alle dingen"

Als priester en astronoom bewoog George Coyne sj  (+ 2020) zich zowel in de wereld van het geloof als in die van de wetenschap. De emeritus-directeur van het Vaticaanse Observatorium ziet geen conflict tussen wetenschappelijke en religieuze kennis. In een interview mijmert George Coyne sj over diverse aspecten van de verhouding tussen geloof en wetenschap. Ik selecteerde enkele passages voor jou. Vraag : Waarom lijkt het dat geloof en wetenschap op gespannen voet staan? George Coyne sj :  Door jullie! Journalisten! Ik maak hier een grapje, maar sommige journalisten lijken echt olie op het vuur te willen gooien. Een probleem is dat er wetenschappers zijn die beweren dat ze de wetenschap beoefenen, terwijl ze God ofwel nadrukkelijk ten tonele voeren, ofwel juist stellig ontkennen. Ze stappen dan buiten de wetenschap. Ik krijg problemen wanneer ik dit zeg, maar het atheïsme is in feite ook een geloof. Een atheïst kan niet bewijzen dat er geen God is. Documenten ui...

Op 1 oktober 2013 publiceerde de Italiaanse krant La Republica onderstaand interview/gesprek van Paus Franciscus met Eugenio Scalfari, stichter van diezelfde krant en atheïstisch intellectueel. Deze dagen bied ik u graag enkele uittreksels aan. Gevraagd naar zijn persoonlijke ervaring met mystiek vertelt Paus Franciscus wat er zich precies in hem afspeelde gedurende de eerste minuten na de pausverkiezing Vooraleer ik aanvaardde (nvdr: de verkiezing door het conclaaf) vroeg ik om me enkele minuten terug te trekken in de kamer naast de kamer met het balkon dat uitzicht geeft op het plein. Mijn hoofd was helemaal leeg en ik werd gegrepen door een grote angst. Om die weg te jagen en tot rust te komen sloot ik mijn ogen en liet ik alle gedachten verdwijnen, zelfs de gedachte om de functie te aanvaarden of te weigeren, zoals de liturgische voorschriften voorschrijven. Ik sloot mijn ogen en alle angst en emotie verdween. Op een bepaald ogenblik werd ik vervuld met een groot licht...

  De voornaamste oorzaak van atheïsme zijn de christenen zelf: zij die Hem met de mond belijden, maar Hem met hun daden verloochenen. Dat is wat een ongelovige wereld werkelijk ongelooflijk vindt. Karl Rahner sj

Hieronder kan je mijn homilie lezen voor deze zondag. DERDE ZONDAG VAN DE 40 DAGENTIJD - Jaar C Ex ‪ 3,1-8a.13-15.        Ps ‪ 103                    Kor ‪ 10, 1-6.10-12                  Lc ‪ 13, 1-9 Voor ik jezuïet werd was ik advocaat. Studietijd inbegrepen heb ik 9 jaar in de juridische wereld vertoefd. Ik had het er naar mijn zin. Wetten en regels bestuderen om die vervolgens toe te passen op concrete situaties. Die regels bewonderde ik ook in de Katholieke Kerk waarin ik was opgegroeid. Ik had – en heb nog steeds - ontzag voor de katholieke leer en moraal. Indrukwekkend hoe die in de wirwar van het menselijk doen en laten allerhande, vaak subtiele richtlijnen aanbieden. In mijn familie waren trouwens heel wat juristen. Orde en regel, daar werd thuis niet mee gespot. ...

Op 1 oktober 2013 publiceerde de Italiaanse krant La Republica onderstaand interview/gesprek van Paus Franciscus met Eugenio Scalfari, stichter van diezelfde krant en atheïstisch intellectueel. Hieronder een uittreksel. Dat (nvdr: een minderheid)  zijn we altijd geweest maar dat is vandaag niet het probleem. Persoonlijk denk ik dat het eigenlijk een kracht is dat we een minderheid zijn. We dienen gist zijn van leven en liefde. En het gist is oneindig veel kleiner dan de massa vruchten, bloemen en bomen die eruit geboren wordt. Ik meen dat ik reeds gezegd heb dat het niet onze bedoeling is om aan proselytisme te doen maar om te luisteren naar de noden, verlangens en ontgoochelingen, wanhoop, hoop. We moeten opnieuw hoop geven aan jonge mensen, de bejaarden helpen, open staan naar de toekomst, de liefde verspreiden. Arm zijn samen met de armen. Het is nodig dat we de uitgeslotenen terug binnenhalen en dat we vrede verkondigen. Vaticanum II, geïnspireerd door Paus Pau...

  Tijdens de ontmoeting tussen de paus en de jezuïeten dd 28 september 2024 in Brussel had ik het voorrecht paus Franciscus een vraag te mogen stellen die me nauw aan het hart ligt. Er was een embargo op de antwoorden totdat zij officieel door het Vaticaan werden vrijgegeven. Dat is gisteren gebeurd. Zijn antwoord overtrof mijn stoutste verwachtingen. Hier mijn vraag en, vooral, het antwoord van de paus. Daarna geef ik ook wat toelichting en commentaar. Vraag   Heilige Vader, ik woon in Amsterdam, een van de meest geseculariseerde steden ter wereld. Eens zei wijlen pater Generaal Adolfo Nicolás sj dat hij ervan droomde om de Geestelijke Oefeningen aan atheïsten te geven. In ons land is atheïsme eerder de norm dan de uitzondering. Maar we willen de rijkdom van ons geestelijk leven aan al onze medemensen doorgeven, echt aan iedereen, zoals u zegt: «Iedereen, iedereen, iedereen». Hoe kunnen we dit vergaande niveau van inculturatie bereiken? Antwoord De grens van inculturatie ontd...

Lang geleden studeerde ik samen met Lode in Leuven. We gingen bijna elke dag samen koffie drinken. Lode Van Hecke was toen reeds monnik in Orval. Hij werd later abt van zijn abdij en is thans bisschop van  Gent.  Lode is al meer dan 40 jaar monnik en sinds enkele jaren bisschop van Gent. Hij weet uitstekend waar het over gaat en heeft de beide voetjes op de grond. Dit blijkt uit het schitterend citaat hieronder. Bisschop Lode : Ik voel een heel grote verbondenheid met de mensen die vandaag op onze planeet leven en die God zoeken, zelfs in andere godsdiensten. Daar voel ik me heel sterk mee verbonden. En ook met de mensen die hier geweest zijn. Journaliste : Ook met de mensen die God niet zoeken? Bisschop Lode: Ja. Men zoekt altijd iets. Wat is God zoeken of God niet zoeken? Het is niet altijd zo duidelijk. En als men God weigert, welke God weigert men eigenlijk? Waarom weigeren mensen God? Men is nooit absoluut gelovig en ook nooit absoluut ongelovig. Je kan dat we...

Onderstaande vraag werd me onlangs gesteld. Het is een vraag waar ik  zelf ook bijna dagelijks mee worstel. Ik deel ze graag met jou. "Altijd ben ik opnieuw onder de indruk van de rijkdom en de kracht van het Ignatiaanse erfgoed. Na al die jaren blijft het me echt verrassen en blijft het klinken als nieuw. En altijd kom ik vrijwel onmiddellijk bij een verlangen dat sterker lijkt te worden doorheen de jaren: hoe breng je deze rijkdom bij hen die –excuseer dat ik het zo zwart wit en kort door de bocht formuleer- van God noch gebod weten. Ook in hen en voor hen spreekt Hij, ook al hebben ze zelf voor Hem geen naam en als dusdanig nauwelijks aandacht. Toen hij uit de boot stapte, zag hij een grote menigte en voelde medelijden met hen, omdat ze leken op schapen zonder herder, en hij onderwees hen langdurig (Mc.6.34). Die zin komt dan altijd in me op. Ik denk dan aan zovele jonge mensen, aan mijn collega's, aan mijn medereizigers op de bus. Hoe kan je spreken over God...

Herwig Arts sj is een Vlaams jezuïet die lange tijd hoogleraar geweest is aan onze universiteit van Antwerp. Hij was een geliefd lesgever, op het raakvlak van spiritualiteit, psychologie en antropologie. Hieronder kan je Herwig uitvoerig aan het woord horen over de vraag: Oorzaken van het moderne ongeloof

Onlangs werd ik geïnterviewd voor "Visie", het ledenblad van de EO. Hieronder enkele uittreksels. "Destijds was ik kind aan huis bij een studiegenoot van me, Johan Vande Lanotte,” vervolgt Nikolaas. “Een briljante kerel, tegenwoordig een van de bekendste Vlaamse politici. Op een dag zei hij tegen me: ‘Nikolaas, over een jaar sta jij aan onze kant.’ Daarmee bedoelde hij dat ik, net als hij, atheïst zou worden. Het was niet uitdagend bedoeld. Eigenlijk gaf hij mij deze boodschap: ‘Het geloof is helemaal niet stevig bij je; jouw wortels gaan niet diep.’” Had hij dit goed gezien? “Ja, en dat voelde ik terdege. Voor mij was geloven vooral het aanhangen van christelijke waarden en normen. Ik beschouwde mezelf als goed katholiek, ging elke week naar de kerk, vond de liturgie belangrijk, bad voor het slapengaan, enzovoort. Maar een persoonlijke Godsrelatie? Een echte band met Jezus? Ik wist niet wat dat was.” Wat deden zijn woorden met je? ...

Dj Isis, een van de deelneemsters aan "Op zoek naar God" vertelt hoe haar evidente ongeloof op een bepaald ogenblik grondig door elkaar werd geschud.

Onlangs schreef paus Franciscus een persoonlijke brief aan een vooraanstaand, ongelovig Italiaans journalist. John L Allen Jr, een Amerikaans vaticanoloog, vatte deze brief samen in drie zinnen die ik graag voor u vertaalde. 1. God heeft het Verbond met het Joodse volk nooit opgezegd, en de Kerk "kan nooit voldoende dankbaar zijn" tav de Joden omdat zij trouw gebleven zijn aan hun geloof, ondanks de verschrikkingen van de geschiedenis, in het bijzonder de Shoah, het Hebreeuwse woord voor de Holocaust. 2. Gods genade "heeft geen grenzen" en omarmt ook de ongelovigen, voor wie zonde niet zozeer gaat over een tekort aan geloof in God dan wel over een falende gehoorzaamheid aan het eigen geweten. 3. Waarheid is "niet variabel of subjectief", maar Franciscus zegt dat hij vermijdt om haar "absoluut" te noemen - de waarheid bezit ons, zo zegt hij, en niet omgekeerd, en haar uitdrukkingsvorm is steeds afhankelijk van iemands "geschiedenis e...

Ik heb eigenlijk wel een beetje medelijden met hen. Het heeft er lang naar uit gezien dat ze het zouden halen. Maar sinds een paar tientallen jaren is het tij, wereldwijd gekeerd. In ons hooggeseculariseerde Westen is de evolutie de laatste jaren spectaculair. God is terug op het publieke forum verschenen. Op internet is Hij onderwerp nr 1. In de andere media is God ook niet meer weg te denken. Geloof is terug in. Wat dat geloof dan precies betekent of inhoudt, is nog een andere vraag. Maar taboe is het alvast niet meer. Tot spijt van wie ‘t benijdt. De campagne die een oud Engels genootschap tot bevorderdering van het atheïsme deze dagen voert op Londense bussen ten spijt.