"In alle dingen"

Ziehier mijn preek voor deze zondag Wijsheid 2,12.17-20 Jacobus 3,16-18.4,1-3 Marcus 9,30-37.   De man leek totaal van slag. Met een angstig gezicht en een gescheurd hemd haastte hij zich uit het beluik in het twintigste arrondissement. Etienne Grieu en ikzelf net zouden er net binnengaan. Hij was een professionele fotograaf. Hij wilde een reportage maken in dat huizenblok, in een van de meest achtergestelde buurten van Parijs. Binnen de kortste keren werd hij beroofd van zijn dure fotoapparaat en werd hem hardhandig duidelijk gemaakt dat hij zich best snel uit de voeten maakte. De fotograaf raadde ons stellig aan om rechtsomkeer te maken.   Etienne en ik keken elkaar aan? Wat doen we? Het antwoord was evident. Zoals elke zaterdag, stapten we ook nu door de grote poort en installeerden we ons op het voetpad. Als jezuïeten in opleiding verzorgden we daar op zaterdag een straatbibliotheek van ATD. We spreidden enkele dekens uit en legden daar de boeken en het teke...

Hier vind je mijn homilie voor deze zondag.  Homilie voor de ZESDE ZONDAG VAN PASEN - Jaar A Hand. ‪ 8,5-8.14-17      
 1 Petrus ‪ 3,15-18                 Johannes ‪ 14,15-21 Als jonge jezuïet in opleiding woonde ik in het hartje van Parijs. In mijn kamer – met uitzicht op de Eiffeltoren – bracht ik talrijke uren door tussen boeken en cursussen allerhande. Een van de eerste theologische cursussen die ik te verwerken kreeg  was die van de geschiedenis van het dogma van de Drieëenheid. Tot mijn verwondering werd die cursus een van de meest aangrijpende en indringende intellectuele maar ook geloofs-ervaringen die ik ooit had. Niet in het minst door de kracht van de teksten van het Johannesevangelie die zo belangrijk zijn geweest voor de geleidelijke uitwerking van het dogma van de Drievuldigheid. De tekst die we zonet hoorden maakt daar deel van uit. Johannes vo...

Tijdens mijn opleiding als jezuïet had ik een onwaarschijnlijke ontmoeting in de aanloop naar Kerst. Het werd een van de meest indringende kerstervaringen uit mijn leven. Hieronder doe ik het verhaal.

In Parijs heeft de Jesuit Refugee Service (JRS) het "Welcome project" opgezet: gezinnen en religieuze gemeenschappen verwelkomen gedurende één maand vluchtelingen in hun huiselijke omgeving.

Deze dagen neem ik deel aan een minisessie in Parijs met medebroeders die in het onderwijs werken. Bedoeling is concrete werkinstrumenten op punt te stellen om vorming te geven op het raakpunt tussen spiritualiteit en pedagogie. Bij het avondmaal gisteren zat ik aan tafel met een Congolees, een Libanees en een Fransman. Het gesprek ging onder meer over een toneelstuk dat op dit ogenblik in huis wordt ingestudeerd. Het gaat over de innerlijke weg van Ignatius, vertaald naar de huidige context. Concreet, het begint en eindigt in Afghanistan … Mogelijks zal ik een dezer dagen enkele scènes kunnen zien. Wat me evenwel het meest is bijgebleven van de voorbije dag is een bedenking die die Jean-Paul, de overste van het huis formuleerde, toen ik hem vertelde dat mijn vader net gestorven was. Hij zei me zoiets als: “ Je vader is nu geboren in de hemel toe, maar jij wordt nu definitief geboren op aarde .” Dit ligt in de lijn van wat verschillende medebroeders me de voorbije dagen zeiden...

Gisteren werd in Parijs Alexis Doucet sj tot priester gewijd in de Sint-Ignatiuskerk door Msgr Olivier de Berranger. Samen met hem werden Guilhem, Erwan, Benoît, Tadious, Álvaro, Cristián, Xavier en Carlos tot diaken gewijd. In onderstaande video doet Alexis het verhaal van zijn roeping. Hij vertelt ook hoe hij, als avonturier, aankijkt tegen het priesterschap in de Sociëteit van Jezus.

Reeds vijf dagen verblijf ik nu in ons bezinningscentrum net buiten Parijs. “Manresa” zou niet beter gelegen kunnen zijn. Het ligt net aan de rand van de grootstad. De metro is op wandelafstand. En de tuin geeft uit op bossen die doorlopen tot in Versailles. Aan de ene kant een panoramisch zicht op de grootstad. Aan de andere kant het stille woud. Het kan niet beter voor een jezuïtisch bezinningscentrum. De keuzeretraite die ik hier begeleid zit aan de helft van het parcours. Het gaat er intens aan toe. Spannend voor de jonge mensen die voor een levenskeuze staan. Spannend ook voor de begeleiders. Intussen zijn er ook 13 jonge mannen bijgekomen. Zij volgen een propedeutisch jaar, voorbereiding op het seminarie van Parijs. Van hun programma maken deel uit de 30-daagse Geestelijke Oefeningen. Voor het overige zijn er ook nog een 15-tal andere mensen die Geestelijke Oefeningen “à la carte” doen: tussen de 3 en de 5 dagen. Samen een 9-tal begeleiders voor een 40-tal retraitanten. Alles in...

Ik heb al mijn filofie- en theologiestudies als jezuïet aan onze universiteit in Parijs gedaan: “Les facultés jésuites du Centre Sèvres”, in het oude hart van de stad Parijs. Ik houd er een buitengewoon goede herinnering aan. Jezuïeten uit de hele wereld komen er studeren, samen met andere religieuzen en een grote groep leken. Onderstaande video over het Centre Sèvres doet iets proeven van de bijzondere sfeer aldaar. In het bijzonder ook van de unieke pedagogie, geïnspireerd aan de beste ignatiaanse traditie.

Nadia en Dominique zijn gehuwd. Zij is consultant, hij is journalist. Met hun kinderen wonen zij in de buurt van Parijs. Beiden zijn geëngageerde christenen. Sinds jaar en dag werken zij samen met heel wat jezuïeten. In onderstaande video vertellen zij hoe zij kijken naar deze heren.

Eergisteren liep ik even binnen in de overvolle Sint-Ignatiuskerk van Parijs. Er was een uitvaart aan de gang van de enige broer van een jonge medebroeder. De man was gestorven aan een hartaderbreuk tijdens zijn huwelijksreis … Oneindig veel verdriet. “Hoe kwetsbaar is ’t hier beneden.” Op brutale wijze stelt zo’n gebeurtenis de vraag wat advent dan wel betekent. Inderdaad, de advent is voorbereiding op het Kerstfeest. In die zin is het een periode van wachten en voorbereiding. Maar die voorbereiding bestaat in het geven van bijzondere aandacht aan het feit dat de Heer naar ons toe komt ( advenit ). En dit ligt niet in een verre toekomst, maar wel in het hier en nu. Advent en het Kerstfeest roepen op om voortdurend aandacht te hebben voor Gods actieve aanwezigheid. Elk moment van ons leven kan een ontmoeting worden met Diegene die voortdurend naar ons toe aan het komen is. Elke dag, elk uur waarin we onze ogen, oren en hart gesloten houden, is verloren, voorgoed. Leven gebeurt nú ....