"In alle dingen"

0p de vraag « Voelt u zich vandaag goed in de Kerk » gaf Karl Rahner sj   het volgende antwoord: “Ik ben niet in de Kerk om mij er meer of minder lekker te voelen. Maar wel omdat het in de Kerk is dat je de uitnodiging van Jezus te horen krijgt. Maar dit verandert niets aan het feit dat ik pieker over sommige concrete vormen van de Kerk en ook dat ik, indien nodig, in het publiek mijn kritische bedenkingen kenbaar maak.”

  De Amerikaanse medebroeder Thomas Reese sj publiceerde onlangs een artikel over hoe je op een zinvolle wijze kritiek kan formuleren over een paus. Die regels gelden niet enkel voor een paus. Reese laat zich inspireren door wat Ignatius van Loyola schrijft in zijn Geestelijke Oefeningen, meer in het bijzonder in zijn "Regels voor een kerkelijke gezindheid". 1. Wees respectvol.  2. Als je het niet eens bent met een paus, vergeet niet om ook het goede dat hij doet in de verf te zetten.  3. Geef het standpunt van de paus op een precieze en volledige wijze weer. Maak er geen karikatuur van. 4. Spreek of schrijf niet als je emotioneel overstuur bent. 5. Stel je steeds de vraag of je op deze wijze zou spreken mocht het gaan over een familielid of een ander iemand die je dierbaar is.

Alle moderne pausen kregen te maken met kritiek uit eigen rangen. Zowel van behoudsgezinde als van vooruitstrevende gelovigen – wat die woorden vandaag ook mogen betekenen. Bijzonder bij Franciscus is de hevigheid van die kritiek. Ik zie vijf redenen voor die heftigheid. 1. Verwarring? Franciscus zou verwarring zaaien. Als voorbeeld wordt   vaak genoemd zijn niet antwoorden op de vraag van vier kardinalen omtrent “dubia”   (twijfels), volgens hen ontstaan door de exhortatio “Amoris laetitia”. Ze wensten een “ja” of “neen” antwoord op precieze vragen. Wil het schoentje nu net daar knellen. Voor Franciscus is in veel situaties een ja- of neen-antwoord gewoon niet mogelijk. De complexe mensenwerkelijkheid laat zich immers vaak niet vatten in wit/zwart-antwoorden. Franciscus nodigt eerder uit om in elke concrete situatie te onderscheiden . Dit kan een onveiligheidsgevoel met zich brengen. Het is de prijs die moet betaald worden opdat Gods barmhartighei...

In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels. 8/8 Het effect van een lucifermedeling is doorgaans negatief. De persoon of groep die de boodschap krijgt gaat zich afschermen. Die voelt, bewust of onbewust, dat de drijfveer niet liefdevolle bezorgdheid is, wel ergernis of boosheid. Dan treden de verdedigingsmechanismen in werking. De rolluiken gaan omlaag. De boodschap, hoe zinvol en terecht ook, wordt niet ontvangen of verliest geloofwaardigheid. Bovendien is de kans reëel dat de relatie grondig verstoord wordt. Wat had kunnen leiden tot groei, is verlies geworden. De conclusie ligt voor de hand. Een “corrigerende” waarheid zal des te beter ontvangen worden naarmate de betrokkene voelt dat ze ingegeven is door constructieve bezorgdheid, mildheid en dus liefde. Soms kan dit b...

--> In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels. 7/8      Het luciferprincipe Een tweede tip gaat over hoe je heikele punten over de Kerk ter sprake kan brengen bij de betrokkenen. De voorkeursoptie voor dankbaarheid is immers geen vrijgeleide voor leugen. Wie echt houdt van de Kerk durft haar te confronteren met haar schaduwzijden. Maar hoe doe je dat best? Hier wil ik iets zeggen over het luciferprincipe. De etymologie van lucifer is eenvoudig. Lux (licht) en ferre (dragen). Lucifer is de lichtdrager, diegene die het licht aanreikt, het licht van de waarheid. In het Nieuwe Testament verwijzen licht en waarheid doorgaans naar Jezus. Maar Lucifer is ook een naam van de duivel. Is aanreiken van het licht van de waarheid dan duivels? Wat ...

In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels.  6/8 De uitnodiging om prioriteit te geven aan de dankbaarheid tav de Kerk betekent niet dat je de problemen en ook de zondigheid van de Kerk onder de mat zou moeten vegen. Welintegendeel. Hoe meer je van de Kerk leert houden, hoe gevoeliger je wordt voor haar gebreken. Wie echt loyaal is kan heel kritisch zijn. Maar kritiek die wordt ingegeven door liefde is heel anders dan kritiek die wordt ingegeven door ergernis of boosheid. Dergelijke kritiek is bijna per definitie opbouwend en zal daarom veel meer effect hebben. --> Deze voorkeursoptie voor de dankbaarheid is een bewuste spirituele keuze. De ervaring leert immers dat wij bij het reflecteren spontaan eerder aandacht geven aan het negatieve, en dus ...