Zaadje


Onlangs begeleidde ik de bezinning van een groep laatstejaars. 17 jongens en meisjes, samen met hun klassenleraar. Een open en hechte groep. We waren drie dagen te gast bij de trappisten van Westmalle.

Een intens programma. Afwisselend input, persoonlijk werk, uitwisseling en, uiteraard, meerdere keren per dag terugblikken, in verschillende vormen. Elke dag namen we deel aan één gebedsdienst van de monniken.

Thema’s als “wie ben ik”, onderscheiding en keuze zijn klassiekers in dergelijke dagen. Ik probeer ook steeds wat aan te reiken van de christelijke geloofservaring. De context van een abdij is hier een voordeel.

De gebedsdiensten intrigeren. Verschillende leerlingen vroegen me hoe het kwam dat er tijdens “de mis” (bedoeld werden de completen, de laatste gebedstijd van de dag) “geen hostie werd uitgereikt”. Het zingen van het Salve Regina, in het schemerdonker, gericht naar het beeld van Maria, was de topper. Ook de sobere schoonheid van de recent heringerichte kapel werd gesmaakt. De twee meditatieoefeningen die ik hen aanbood (levensgebed en geleide meditatie met een evangelietekst) vonden de meesten best wel interessant. Uit een uitwisseling over gebed bleek dan weer dat gebed voor de meesten geen plaats heeft in hun dagelijks leven. In het groepje dat ik begeleidde was er niemand die zich expliciet gelovig noemde. Twee jongens spraken wel uitdrukkelijk over hun bijgeloof.

De meesten van deze jongeren lijken op christelijk religieus vlak even onbeschreven als onbevangen. Ze zijn wel bereid om even te proeven maar geven niet de indruk erg hongerig te zijn.

Voor wie wat vertrouwd is met de wereld van jongeren zijn bovenstaande bedenkingen het intrappen van een open deur. Toch ben ik er steeds weer door verwonderd. De uitdaging lijkt me hier, steeds weer, om dit objectieve contextueel gegeven niet met nostalgie te benaderen als iets problematisch. Je kan het immers net zo goed beschouwen als een uitnodiging en een kans: hoe, binnen deze culturele context, het zaadje van het Evangelie aanbieden, zo mogelijk planten, van voedsel voorzien en tot wasdom brengen?

Reacties

Meest gelezen

Een verrassend TV-gesprek met Nikolaas Sintobin sj en Etienne Vermeersch over de verkiezing van paus Franciscus

Hoe paus Franciscus reageert op zijn eigen, spontane woede - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben

Ignatius van Loyola legt uit hoe je, met een té drukke agenda, toch je rust kan bewaren - citaat

De toespraak van 4 minuten die ervoor zorgde dat Bergoglio werd verkozen tot paus - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben

Wat maakt vasten tot christelijk vasten? Nikolaas Sintobin sj legt het kort en bondig uit - video

Paus Franciscus ongezouten: over de ravage die een snelkookpan kan aanrichten - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben

Wie is Jorge Maria Bergoglio: "Ik ben een gewiekste zondaar" - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben: citaat

Paus Franciscus over de enige zekerheid die hij heeft - Waarom ik paus Franciscus zo dankbaar ben - citaat