Triduüm



Morgen beginnen we het Paastriduüm. Voor mij is dit liturgisch de meest intense periode van het jaar.

Het heeft op zijn minst iets paradoxaal. We gaan een hemeltergend onrecht gedenken, het onnoemelijk lijden van een onschuldige. We gaan geconfronteerd worden met de bodemloze afgrond van het kwaad, ook in onszelf. Het worden dagen van afgrijzen, vertwijfeling en schaamte.

Tegelijkertijd hoop ik op stille vreugde, op een ervaring van schoonheid, vertrouwen en hoop. Niet voor niets noemt de Kerk deze dagen “Goede” Week. De voetwassing en het schandaal van het kruis gaan ons binnenvoeren – of moet ik zeggen binnensleuren – in het onwaarschijnlijke hoogtepunt van de openbaring van Gods liefde voor ons. De goddelijkheid van Jezus wordt nergens zo verscheurend onthuld als in zijn gekruisigde mensenlichaam.

Ik wens u genadevolle dagen toe.

Reacties

Meest gelezen

Waarom katholieken heiligen vereren

Deze blog en de blogger gaan er even tusssenuit, maar laten je niet alleen

Gebed is niet nuttig. Wat is het dan wel?

Ignatius van Loyola: de moed om te kiezen voor het onzekere - anecdote - animatiefilm

Wonder

Een vreemd mannetje waar iets heel bijzonders van uitgaat - feest van de gedaanteverandering - verrassende tekenfilm

Onderscheiding voor fijnproevers: Pierre Favre sj: "Voelen dat je begrijpt"

Doet God aan marketing? Homilie van Nikolaas Sintobin sj voor deze zondag