Een tijd geleden werd ik geïnterviewd voor "Visie", het ledenblad van de EO. Hieronder enkele uittreksels. "Destijds was ik kind aan huis bij een studiegenoot van me, Johan Vande Lanotte,” vervolgt Nikolaas. “Een briljante kerel, tegenwoordig een van de bekendste Vlaamse politici. Op een dag zei hij tegen me: ‘Nikolaas, over een jaar sta jij aan onze kant.’ Daarmee bedoelde hij dat ik, net als hij, atheïst zou worden. Het was niet uitdagend bedoeld. Eigenlijk gaf hij mij deze boodschap: ‘Het geloof is helemaal niet stevig bij je; jouw wortels gaan niet diep.’” Had hij dit goed gezien? “Ja, en dat voelde ik terdege. Voor mij was geloven vooral het aanhangen van christelijke waarden en normen. Ik beschouwde mezelf als goed katholiek, ging elke week naar de kerk, vond de liturgie belangrijk, bad voor het slapengaan, enzovoort. Maar een persoonlijke Godsrelatie? Een echte band met Jezus? Ik wist niet wat dat was.” Wat deden zijn woorden met je? ...
Reacties
De koepel van mijn armzalig keukentje is onlangs gesneuveld door de hagel, met veel wateroverlast tot gevolg... Absoltuut niet leuk, zeker niet als je het geld niet hebt om het te herstellen. Ik was er kapot van.
Waar moet ik in deze tegenslag naar kijken om het positief te beleven ?
Moet ik naar de mensen in Irak kijken ? Misschien wel, daar is mijn tegenslag klein bier tegen.
Kijk in niet diep genoeg ?
Bid ik niet goed ?
Misschien is God aanwezig in het feit dat ik mezelf die vragen ben gaan stellen.
Zo ja, lieve God, geef me antwoord.
Doe me groeien in U.
Soms zijn er ook onverwacht goede dingen in heel moeilijke omstandigheden. Dit heb ik zelf al mogen ondervinden. Ik wens het jou ook.
Natuurlijk zijn dit gevoelige onderwerpen maar je moet durven zien wat God bedoeld.
Jezus zei dat God een Vader is in de de diepste en mooiste betekenis van het woord: 'zelfs als een moeder haar kind alleen zou achterlaten, Ik zal je nooit alleen laten'. Ik wou dat ieder van ons het zou geloven op het moment waarop het leven ons harde klappen toedient.