Wat meer helpt dan alle verstandige verklaringen van het lijden - Hoe zinvol omgaan met onzin van het lijden? (4/4)
Ik moet echter zelf goed beseffen
dat ik, met al mijn eigen verklaringen, de lijdende mens nooit tegemoet kom. En
ook niet goed met eigen leed zal kunnen omgaan. Iemand die verzinkt in het
lijden heeft aan geen enkele verklaring een boodschap. Omgekeerd dreigen de
verklaringen van de ander mijzelf te vervreemden van hem, of van mezelf, omdat
ik mij, met mijn rationele benadering, riskeer niet meer op de juiste manier te
laten raken door zijn lijden.
Het komt er niet zozeer op aan wat
we over het lijden denken, of hoe wij het kwaad verklaren, maar hoe wij, bij
het lijden of het verdriet dat wijzelf en anderen doorstaan, onze medemenselijkheid
beleven, onze 'menswording'.
Het komt erop aan de zachte weg te vinden om met eigen lijden
om te gaan, zodat wij ook heel dicht bij het lijden van anderen komen
staan. ('stabat mater'). … Ik denk aan de priester, de leviet en de barmhartige
Samaritaan. Ik denk ook aan Jezus, die perfect doorziet hoe het kwaad zijn weg
gaat in de wereld en in het hart van mensen, en vanuit dat besef ook heel
juist inziet wat Hem te doen staat, namelijk nog dieper, radicaler, in de liefde
gaan staan (Joh 13).
Wauthier de Mahieu sj (+)
Reacties