Van chaos naar meer ordening: de ervaring van geestelijke begeleiding - (3/4)
Vera ontdekte enkele jaren geleden de
ignatiaanse spiritualiteit en de ermee gepaard gaande geestelijke begeleiding.
In onderstaande reeks reflecteert ze over wat dit voor haar betekent.
Met regelmaat heb ik een gesprek
met mijn geestelijk begeleider. Ter voorbereiding herlees ik mijn
dagboeknotities van de voorbije weken. Terugblikkend op een lange periode
zie ik een evolutie van chaos aan innerlijke beroeringen naar meer ordening. Ik
ken mezelf als iemand die veel nadacht en reflecteerde met vooral de focus op
mezelf. Gaandeweg is die focus zich gaan verleggen naar de Ander die mij naar
zich toe trekt.
In contact met mijn geestelijke
begeleider vertel ik over mijn dagelijks leven en ik laat hem binnen
kijken in mijn innerlijke wereld met een veelheid aan bewegingen rond
verschillende levensthema’s. Met veel aarzeling heb ik gaandeweg de
sprong leren maken om me in mijn kwetsbaarheid te tonen. En nog steeds is het
niet evident om over mijn gebedservaring te spreken.
De gepaste woorden vinden en bovendien de meest intieme en fragiele ervaring delen met iemand blijft moeilijk. Toch komt in mezelf met mondjesmaat het diepe weten aan de oppervlakte dat zegt: “ Riskeer je , je kan niet dieper vallen dan in Zijn hand.”
De gepaste woorden vinden en bovendien de meest intieme en fragiele ervaring delen met iemand blijft moeilijk. Toch komt in mezelf met mondjesmaat het diepe weten aan de oppervlakte dat zegt: “ Riskeer je , je kan niet dieper vallen dan in Zijn hand.”
Reacties
Goed te weten dat God een eindeloos geduld heeft. Het is als leren schaatsen, vallen - ook in een wak - met een zucht God's hand aannemen, zoals Petrus: kleddernat maar dankbaar.