Leg je hoofd maar in mijn hand - een paaservaring

Stefan schreef onderstaand gedicht na een bijna-doodervaring. Vetrekpunt was, onder meer, de ontmoeting met de behandelende chirurg,  meteen erna. Dank aan Stefan dat ik dit met jou, lezer, mag delen op tweede Paasdag. Je kan er wellicht iets in lezen van de barmhartige samaritaan. Maar zeker ook van de verrezen Jezus, steeds op zoek naar zijn mensen.


ik en jij


langs de weg van kou en wonden

zag je mij, je greep mijn hand

nog niemand had mij hier gevonden

hoe kwam jij hier zomaar dagen

was er sprake van een oude band

en wist je van mijn kwetsbaarheid

waar hoorde jij mijn vroeger klagen

zocht je mij al voor de tijd?


in je ogen zag ik tranen

vreemd ontroerd ving je mijn blik

geraakt door mijn verwoest bestaan en

afgebroken leven las je

in mijn koud gelaat de schrik

dat niets meer was wat het ooit leek

omdat wat eerst mijn leven was

de loze weg ten dode bleek


naast mij neergezeten zei je:

‘k ben zo blij je terug te zien

hier mag je zijn, kom blijf nu bij me

leg je hoofd maar in mijn hand

je hart en handen bovendien

ja laten we het leven leven

dat ons draagt in liefdesband

om niets aan ons door God gegeven

Stefan Ram




Reacties

Truus zei…
Wat een mooi gedicht.

Meest gelezen

Nieuw boek Nikolaas Sintobin sj: een commentaar op "Het verhaal van de pelgrim"

Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt

Ken jij het machtigste wapen tegen wanhoop?

Geen seks, geen gegniffel - Een getuigenis zoals een ander

Twee redenen waarom protestanten zo houden van de ignatiaanse spiritualiteit - videoclip met Nikolaas Sintobin sj

Wat je óók te horen krijgt in de biecht - citaat met commentaar van Nikolaas Sintobin sj

Bidden op het feest van Maria Geboorte met de Brugse jezuïeten van 1762