"In alle dingen"

In de pauscast werd ik geïnterviewd door Stijn Fens naar aanleiding van de publicatie van mijn retraiteboek: God zelf ontmoeten. Retraite met het leven van Jezus.  Stijn Fens en Christian van der Heijden.   Ik antwoord er op vragen als: Welke raad zou je willen geven aan paus Leo? Is er iets verkeerd met een oppervlakkig leven? Of ik eigenlijk al aan die nieuwe paus gewend ben? Heb jij God vandaag al ontmoet? God ontmoeten in het gebed, wat wil dat zeggen? Wat is de link tussen Augustinus en Ignatius? Of zo'n retraite vooral gaat over het verstand of over iets anders? Waar je God dan wel kan ontmoeten? En nog veel andere vragen. Aan het einde vertel ik nog de beste jezuïetengrap die ik ken en vertel ik ook een bijzondere anecdote over het gebedsleven van wijlen paus Benedictus. Klik op deze link of op onderstaande afbeelding om dit boeiende gesprek te beluisteren. Om mijn nieuwe boek te bestellen klik op det titel:  God zelf ontmoeten. Retraite met het leven van Jezus.

  5 Toen zeiden de apostelen tegen de Heer: ‘Geef ons meer geloof!’  6 De Heer zei: ‘Als jullie geloof hadden als een mosterdzaadje, zouden jullie tegen die moerbeiboom zeggen: “Trek je wortels uit de grond en plant jezelf in de zee!” en hij zou jullie gehoorzamen. Lucas 17,5-7   Een aantal jaren geleden deed zich iets vreemd voor in een buurland. Een bejaarde wereldleider kwam er op bezoek. De publieke opinie en de media waren hem ronduit vijandig gezind. Er heerste een schandaalsfeer. De bezoeker liet zich hierdoor niet afschrikken. Ik heb alleen maar schrik van de tandarts , zei hij.   Zowat alle regels van de moderne communicatie lapte de man aan zijn laars. Hij had een schichtige blik, sprak met aarzelende stem en een zwaar accent. Twintig toespraken hield hij. Dat waren niet meteen leuke oneliners of slogans. Hij vergastte zijn gehoor telkens weer op aaneenrijgingen van diepgaande gedachten. De spreker deed geen enkele moeite om zijn publiek te verleiden. Van z...

Het Geestelijk Testament van emeritus paus Benedictus XVI   De Heilige Stoel heeft op zaterdagavond 31 december 2022 het Geestelijk Testament van paus emeritus Benedictus XVI vrijgegeven, gedateerd op 29 augustus 2006. Als ik in dit late uur van mijn leven terugkijk op de decennia die ik heb doorgemaakt, zie ik allereerst hoeveel reden ik heb om te danken. Bovenal dank ik God zelf, de gever van alle goede gaven, die mij het leven heeft gegeven en mij geleid heeft door allerlei verwarringen heen; die mij altijd weer heeft opgevangen als ik begon af te glijden, die mij altijd weer het licht van zijn aangezicht heeft gegeven. Terugkijkend zie en begrijp ik dat zelfs de donkere en moeizame stukken van deze weg tot mijn redding dienden en dat Hij mij juist daarin goed heeft geleid.   Ik dank mijn ouders, die mij in moeilijke tijden het leven schonken en met hun liefde een prachtig huis voor mij bouwden, dat tot op de dag van vandaag als een helder licht door al mijn dagen schijnt. ...

Vandaag vieren we Allerheiligen. Graag onderstaand citaat van  Paus Benedictus, nalv Allerheiligen in 2007: “Soms denkt men dat de heiligheid een privilege is, voorbehouden voor een klein groepje uitverkorenen. Maar eigenlijk wordt elke christen uitgenodigd om heilig te worden. Meer nog, zou je mogen zeggen, het geldt voor elke mens. Alle mensen worden geroepen tot heiligheid. In laatste instantie betekent dit leven als kinderen van God, in “gelijkenis” op Hem naar wiens beeld we geschapen zijn.” Alle mensen zijn kinderen van God en allen moeten worden wat ze zijn, langsheen de eisende weg van de vrijheid.”

“Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels. 3/8 Van kindsbeen af heb ik elke week het credo opgezegd:   Ik geloof in de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk . Geleidelijk aan ben ik beginnen snappen wat dit eigenlijk wil zeggen. Het Latijnse woord voor geloof is fides. Fides betekent, naast geloof, ook vertrouwen. Welnu, ik stel vast dat ik meer en meer verlang mij toe te vertrouwen aan de Kerk.  De Kerk, zo leert ons Lumen Gentium van VC II, is in de eerste plaats een mysterie dat, over tijd en ruimte heen, Christus aanwezig brengt in onze wereld.   Lumen Gentium noemt de Kerk daarom ook uitdrukkelijk sacrament. Van dat sacramentele mysterie maakt deel uit de zichtbare, hiërarchische Kerk. Maar, gelukkig maar, is onze Kerk veel meer dan wat je er hier en nu van kan zien.

In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels.  2/8     Als ik naar mezelf kijk, stel ik vast dat ik houd van onze Kerk. Niet aarzelend. Wel voluit. Dat is gewoon zo.   Als ik me vervolgens de vraag stel hoe dat komt, dan heb ik meteen het antwoord. Ik heb er geen verdienste aan. Het is gewoon de Kerk die mij Jezus heeft doen ontdekken, het mooiste wat mij ooit overkomen is. Zonder de Kerk had ik nooit het Evangelie leren kennen. Het dankzij de Kerk dat ik in 1989 heb kunnen besluiten om jezuïet te worden. En nochtans stonden toen reeds zowat alle rationele, objectieve lichten op rood om me in die kwijnende Kerk te engageren. Maar mijn hart zei ja. Ik had leren houden van Jezus en ik voelde aan dat dé plaats bij uitstek om Jezus te ontmoeten en dienen net de Ker...

In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels. 1/8 Wie van jullie herinnert zich nog wat je aan het doen was op 19 april 2005 , omstreeks kwart voor zeven in de avond? Ik weet het nog als was het gisteren. Ik zat, samen met mijn medebroeders, gespannen voor de televisie. Er was net witte rook uit de schoorsteen van de Sixtijnse kapel gekomen. Kardinaal Medina kwam het balkon van de Sint-Pietersbasiliek op en sprak de rituele woorden Habemus papam . Vervolgens kwam de naam van de opvolger van Johannes Paulus II: Josephus Ratzinger. Ik herinner met dit zo goed omdat er toen een ijskoude rilling over mijn rug liep: Het is toch niet waar … De pantserkardinaal, de rottweiler van God en andere bijnamen van de prefect van de Congregatie voor de geloofsleer kwamen me meteen voor de gees...

Vaticaanse officials gaan ervan uit dat de finale van het wereldkampioenschap voetbal een match wordt tussen Argentinië en Duitsland. Paus Franciscus en Paus emeritus Benedictus doen alvast hun best om te vermijden dat de toenemende spanning escaleert. ( met dank aan padreblog)

Op 5 maart 2014 verscheen een interview in de Corriere della Sera waarin Paus Franciscus terugblikt op het eerste jaar van zijn verkiezing tot Paus. Ik vertaalde enkele uittreksels voor u. (1) Vraag: Wat betreft uw relaties met uw voorganger, Benedictus XVI, heeft u hem ooit om advies gevraagd? Paus Franciscus : Ja. De Paus emeritus is geen standbeeld in een museum. Het gaat hier over een instelling waar we niet mee vertrouwd zijn. Zestig of zeventig jaar geleden bestond de figuur van de bisschop emeritus niet. Het kwam er pas na het Tweede Vaticaans Concilie en nu is het een instelling geworden.   Hetzelfde dient te gebeuren met de Paus emeritus. Benedictus is de eerste en mogelijks zullen er anderen volgen. Dat weten we niet.   Hij is discreet en nederig. Hij wil niet tot last zijn. We hebben erover gesproken en we zijn samen tot de conclusie gekomen dat het beter was dat hij mensen zou ontmoeten, dat hij naar buiten zou treden en zou deelnemen aan het leven...

Één jaar geleden maakte paus Benedictus zijn beslissing bekend om terug te treden. Een gewichtige stap in de voortschrijdende modernisering van het pausambt - en van de Kerk, in het kielzog van Vaticanum II. Proficiat. Met dank.

Beelden die het hart verwarmen.

Onderstaande video biedt een sobere maar kwaliteitsvolle terugblik, maand per maand, op het bewogen leven in het Vaticaan gedurende het voorbije jaar.

Paus Franciscus  blijft het nieuws halen. Meestal met positieve ondertoon. Soms klinken er ook kritische geluiden. Niet zozeer uit “wereldse” hoek. Eerder uit christelijke rangen. Onlangs bestempelde Mgr. Fellay, van het schismatieke Pius X broederschap, Franciscus als een modernist . Zowat het ergste verwijt dat een aanhanger van Lefebvre kan bedenken. Meer subtiele, al of niet openlijke, kritische geluiden komen er ook van binnen de katholieke Kerk. Sommige kritiek betreft de nieuwe accenten die Franciscus legt inzake liturgie, seksuele moraal, oecumene en dergelijke. Dit zijn pastorale keuzes. Het is van alle tijden dat deze verschillend worden onthaald.   Andere kritiek betreft zijn communicatie. Franciscus is de eerste paus in de geschiedenis van de katholieke Kerk die niet communiceert via encyclieken en tot in de puntjes geredigeerde voordrachten. Wel via korte, soms geïmproviseerde toespraakjes,  tweets, interviews en telefoongesprekken. Hierdoor weet...

Onlangs sprak ik pastorale verantwoordelijken van het bisdom Brugge toe bij de start van het nieuwe jaar. Ik blikte, vertrekkend van vier video’s, terug op het voorbije jaar om daar inspiratie uit te halen. Graag enkele uittreksels. (1/8) De sterkste en blijvend vreugde schenkende ervaring van dit jaar was veruit de verkiezing van Paus Franciscus en de wijze waarop hij, vanaf zijn eerste publieke optreden, zich meteen gepositioneerd heeft. Ik zou hieromtrent twee dingen willen zeggen. Het vermogen tot zelfvernieuwing van de Kerk Deze verkiezing is voor mij een indrukwekkend bewijs van het vermogen tot zelfvernieuwing van onze Kerk. Niemand had kunnen verwachten dat er op zo’n spectaculaire wijze een nieuwe wind zou blazen door de Kerk. Nochtans is deze keuze echt gebeurd binnen en door de Kerk. Met grote meerderheid hebben de kardinalen gekozen voor kardinaal Bergolio van wie ze perfect wisten dat hij een heel andere aanpak zou hebben. Een flink deel van die kardinalen...

Graag deel ik met u deze openingsoverweging van www.gewijderuimte.org van deze week. In het verhaal van Marta en Maria (Lc 10,38-42) belicht Jezus twee kwaliteiten die in het leven van een christen in evenwicht moeten zijn. We kunnen dit evenwicht herkennen in paus-emeritus Benedictus. Acht jaar lang stond hij onbeperkt ter beschikking voor de noden van de Kerk. En toen zijn gezondheid achteruit ging, voelde hij zich geroepen om aan het contemplatieve aspect van het leven priorteit te geven. Ik zei ' hij  voelde zich geroepen '. Hij stond open om in zijn hart de rustige uitnodiging van God te horen. Zijn beslissing om afstand te doen werd vanuit diep gebed en innerlijke vrijheid geboren. Hoe houd ik in mijn leven de Marta en de Maria in evenwicht? Voel ik mij ooit ‘geroepen' door God? Ben ik innerlijk rustig genoeg om op te merken wat God mij zou kunnen vragen? Of denk ik er nooit eens aan dat ik voor God meer dan voldoende belangrijk ben opdat Hij mij iets zou vrage...

Eerste video-beelden van de ontmoeting tussen Franciscus en Benedictus in Castel Gandolfo.

Een opiniestuk van Nikolaas Sintobin sj op www.deredactie.be.  Indrukwekkend wat een golf van enthousiasme er op gang is gekomen sinds de verkiezing van Jorge Bergoglio tot paus. Bij mensen uit de Kerk, maar net zo goed bij mensen die daar weinig tot niets mee te maken hebben. Het lijkt wel dat de nieuwe paus in brede kringen grote hoop heeft doen ontstaan. Er is zijn naamkeuze, de opvallende eenvoud van zijn kledij, het gebruiken – net na de verkiezing – van de bus met de andere kardinalen, eerder dan zijn gepantserde Mercedes, zijn eerste toespraken waarin hij zichzelf resoluut als nederige dienaar van het evangelie van Jezus profileert … Wat een verschil met de vorige paus, zullen sommigen zeggen. Inderdaad, het contrast tussen beide personages lijkt groot: het strikte Duitsland versus het frivole Zuid-Amerika; de boekenwurm versus de man van de pastorale praktijk, de intellectueel versus de manager, de wereldheer versus de religieus, de rijkdom en het gewich...

De beelden van de slotzegen door Benedictus XVI tijdens zijn laatste algemene audiëntie.

Tijdens een interview dd 16 oktober 2012 nalv de Synode voor de nieuwe evangelisatie, noemde de Paus drie redenen om hoopvol te zijn voor de toekomst van het christendom. 1.      Ten eerste, “het verlangen naar God is ingeschreven in het diepste van elke mens en kan niet verdwijnen.” Hij verwees hierbij naar de heilige Augustinus die zegt dat de mens geen rust kan kennen zolang hij God niet kent. 2.      Vervolgens, zo stelt Benedictus, “het Evangelie van Christus is gewoon waar, en de waarheid veroudert nooit.” Hij is van mening dat “de dagen van de ideologieën geteld zijn”. Ze kunnen weliswaar “krachtig en onweerstaanbaar” lijken. Toch verouderen ze snel en verliezen ze hun kracht. “Het ontbreekt hun aan diepe waarheid.”: “Het zijn splinters van waarheid, maar uiteindelijk vernietigen ze zichzelf.” Hieruit volgt dat “vermits het Evangelie steeds nieuwe dimensies laat kennen in elk tijdperk van de geschiedenis” de Paus ervan “overtuig...

De Duitste journalist Peter Seewald heeft een nieuw interviewboek klaar met Paus Benedictus. De voorbije dagen kregen we reeds een voorsmaakje over het gebruik van voorbehoedsmiddelen. Hieronder een stukje waarin Benedictus even mijmert over het waarom van zijn optimisme aangaande het christendom. "Als je aandachtiger kijkt - iets wat ik kan doen dankzij de bezoeken die ik krijg van bisschoppen uit de hele wereld en tijdens heel wat andere ontmoetingen – dan stel je vast dat het christendom op dit ogenblik een heel nieuwe creativiteit ontwikkelt. [ …] De bureaucratie is versleten en vermoeid. Het gaat over initiatieven die groeien van binnenuit, over de vreugde van de jeugd. Mogelijks krijgt het christendom wel een heel ander gelaat, misschien ook een ander cultureel voorkomen. Het christendom bepaalt niet de wereldwijde publieke opinie. Andere personen staan aan het roer. Maar het christendom is de vitale kracht zonder dewelke de andere dingen niet verder zouden kunnen besta...