"In alle dingen"

  Christenen geloven iets ongelofelijks: dat de mens geschapen is naar beeld en gelijkenis van God. Van Jezus geloven christenen zelfs dat Hij zo’n hoogstaand mens is dat Hij tegelijk God is. Tezelfdertijd geloven en weten we dat er een levensgroot verschil is tussen God en alle andere mensen. Wij mensen zijn beperkt en eindig. Bij elk van ons zit er wel iets scheef en verwrongen. Om de haverklap worden we hiermee geconfronteerd. Bij onszelf net zo goed als bij anderen. Daar komt nog bij dat die donkere kanten zich vaak bevinden op plekken waar we het net niet willen. Doorgaans zijn ze ook behoorlijk hardnekkig. Het kan gaan over de eigen zondigheid, moeilijke karaktertrekken, de pijnlijke gevolgen van traumatische ervaringen en nog veel meer. Soms liggen ze aan de bovenkant van ons bewustzijn. Het kan ook dat ze diep weggeborgen lijken maar plots naar omhoog kunnen schieten. Uiteraard steeds op het verkeerde moment. Wat doe je hiermee? Is het mogelijk voor een mens om die donkere ...

Ingetreden in de Karmel als 15-jarige en gestorven op 24-jarige leeftijd, is Theresia van Lisieux een van de grote heiligen van de Kerk. Haar autobiografie ( Geschiedenis van een ziel ) is een parel. Het getuigt van een uitzonderlijk geloof, onderscheidingsvermogen en ervaring in de liefde. Graag dit uittreksel. “Op een avond na de completen zocht ik tevergeefs mijn kleine lampje op de planken waar die lampjes normaal te vinden zijn. Het was groot silentium. Onmogelijk dus erom te vragen. Ik begreep dat een zuster het mijne meegenomen had in de mening haar eigen lampje te pakken te hebben. En ik had het lampje juist zo nodig.  Maar in plaats van er verdrietig om te zijn dat het mij ontnomen was, was ik erg gelukkig. Ik begreep dat armoede niet alleen erin bestaat het zonder aangename zaken te moeten stellen, maar zelfs zonder onmisbare. Zo werd ik in die uiterlijke duisternis innerlijk verlicht.”

  Ik ben zo blij dat Jezus in een stal werd geboren. Want mijn ziel lijkt zo sterk op een stal: arm en verre van in orde. En toch geloof ik dit: als Jezus in een stal geboren kon worden, dan kan Hij misschien ook in mij geboren worden. Dorothy Day

Het lijkt niet mogelijk. Toch gebeurt het hier – al dan niet in scène gezet.   Kunnen armoede en miserie samengaan met schoonheid?   Wat denk jij? Klik hier om deze video te bekijken of klik op onderstaande afbeelding

  Hier vind je mijn homilie voor deze zondag, 3de zondag van het jaar. Het was 13 maart 2013 in de avond. Uit de Sixtijnse Kapel was witte rook gekomen. Al de camera’s stonden gericht op het balkon van de Sint-Pietersbasiliek voor de voorstelling van de nieuwe paus. Die zou voor de eerste maal zijn zegen geven. Toen gebeurde het. In plaats van meteen de zegen uit te spreken, boog paus Franciscus voor de aanwezigen. Twintig lange seconden bleef hij gebogen, terwijl het volk Gods bad om zegen over de nieuwe paus. Deze twintig seconden in volstrekte stilte waren de volgende dag hét wereldnieuws. Het was duidelijk. Dit was het begin van iets nieuw.  Dat bleek en blijkt ook daadwerkelijk zo te zijn. Zonet hoorden we in de evangelielezing Lucas een ervaring vertellen die hier op gelijkt. Jezus geeft geen zegen. Hij leest voor uit Jesaja. De aanwezigen voelen dat iets bijzonder gebeurt. Iets dat volstrekt nieuw is. De daaropvolgende tijd zal bewijzen dat de toehoord...

Armoede bestaat. Kinderen beseffen het niet steeds. Gelukkig maar. Ze dreigen er wel de prijs voor te betalen. Klik op onderstaande foto om deze aangrijpende video te bekijken of klik op deze link .

Bij ons om de hoek heeft een dure luxe-winkel de deuren geopend. Bovenstaande boodschap zie je er op meerdere ramen prijken.  Ik ben het er helemaal mee eens dat het ik heel belangrijk is. Op alle vlak. Personalisme, heet dat in de grote christelijke traditie. Daar staat het ik ook heel centraal. Maar niet alleen het ik. Ook de ander.   De mens is immers relatie en bestaat maar echt in de mate dat hij of zij die relaties ontwikkelt en beleeft. Met de medemens, met God. Is er enkel maar het zelf van het ik, dan dreig je, hoe rijk je ook bent, doodarm te leven.  Bovenstaande boodschap lijkt daar toe uit te nodigen.  Wellicht uit pure armoede.

  In deze voordracht denkt Nikolaas Sintobin sj na over hoe je in een Kerk in crisis kan leven uit hoop.

De dynamiek van Jezus en die van de boze ... Het is een van de oudste en de meest ingrijpende meditaties die Ignatius van Loyola uitwerkte in de Geestelijke Oefeningen.  In deze voordracht probeer ik deze persoonlijke ervaring van Ignatius te vertalen naar onze hedendaagste context. Meer hierover vind je in mijn boek " Vertrouw op je gevoel ".  

Voor het tijdschrift Liefke schreef ik een overweging over dankbaarheid. Hier kan je ze lezen in 11 stukjes – 7/11 Een ander leerpunt is dat dankbaarheid niet het voorrecht is van een keurgroep van mensen die door het leven uitzonderlijk begenadigd zijn met welvaart, gezondheid, vriendschap enzovoort. Het tegendeel lijkt soms waar te zijn. Vaak groeit en bloeit dankbaarheid weliger op een bodem van armoede en gebrek dan op een bodem van rijkdom en overvloed. Misschien zegt dit wel iets fundamenteel over wat het betekent mens te zijn. Nikolaas Sintobin sj