"In alle dingen"

Graag deel ik met u mijn homilie voor dit WE. Homilie voor de zesde zondag door het jaar A Sirach 15,15-20                    1 Korintiërs 2,6-10               Matteüs 5,17-37 Ik heb het geluk 16 neefjes en nichtjes te hebben. 8 jongens en 8 meisjes. Lange jaren was ik   de regelmatig getuige van hoe mijn broers en zussen hun kinderen opvoedden. Leren op het potje gaan, leren spreken met twee woorden, je bord leegeten en nog honderden andere zaken. Wat een geduld, voor de ouders. Wat een vertrouwen en goede wil, langs de kant van de kinderen. Jaren aan een stuk. Dag in, dag uit. Iets analoogs gebeurt ook ook op school, in de sportclub, in de jeugdbeweging, tussen de leeftijdsgenoten, enz. Geleidelijk aan zie je dan hoe de persoonlijkheid van zo’n aankomend mensje zich vormt. Hoe die...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie.  (10/10)   Vrijheid en autonomie groeien best binnen duidelijke structuren : duidelijke afspraken en regels in huis inzake opvoeding, eten, slapen gaan, vrije tijd, studeren, muziek, omgangsvormen, relaties …. Eigenlijk verlangen kinderen daarnaar. Structuur schept veiligheid, geeft identiteit, helpt om de chaos te overwinnen. De wet bevrijdt. Je kan pas op een verantwoorde wijze het risico van de vrijheid nemen, als er duidelijke structuren zijn. Dit laat toe op veilige wijze te botsen, en het is maar door te botsen en te experimenteren dat je een eigen identiteit kan opbouwen! Het kind durven sanctioneren betekent eigenlijk dat je het kind helpt om te leren omgaan met de beperkingen en dat je het zo helpt om te groeien in de vrijheid. Sanctie duidt aan – want laat voelen – waar de grens ligt. De straf  ...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (9/10)   “ God heeft de mens geschapen zoals hij de continenten heeft geschapen : door zich terug te trekken ”.   (Hölderling). Een kind met vrijheid leren omgaan betekent niet het kind aan zijn lot overlaten. Het is wel een lange leerschool – zowel voor ouder als voor kind  - om zich geleidelijk aan terug te trekken, op een doordachte en bewuste manier. Uiteindelijk zal het kind het zelf moeten doen. Vandaar dat het zo belangrijk is om het kind te leren keuzes maken, te beginnen met kleintjes. Elke keuze die het zelf kind kan maken, wordt best aan het kind overgelaten. Uiteraard, in functie van de leeftijd van het kind, en dus geleidelijk aan. Nikolaas Sintobin sj   NB: In mijn boek "Op het kompas van de vreugde. Ignatius van Loyola als levensgids" ga ik uitvoerig in op diverse aspecten van de i...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd door de ignatiaanse traditie.  (8/10) In een cultuur die gekenmerkt wordt door persoonlijke vrijheid en autonomie , is het wezenlijk om het kind, zo snel als mogelijk, vertrouwd te maken met die vrijheid en met de persoonlijke verantwoordelijkheid die er uit voortvloeit. Dit, uiteraard, geleidelijk aan. Dit leerproces is een must. Er is maar één type gezin dat “gevaarlijker” is dan het gezin waar alles mag : het gezin waar niets mag, waar er overbescherming is en waar alles beslist wordt in plaats van het kind. De grote uitdaging voor de opvoeder vandaag is niet in de eerste plaats om het risico te vermijden, maar wel om het kind geleidelijkaan te leren omgaan met risico’s. Kinderen hebben het recht om zich te vergissen, om fouten te maken en om daaruit te leren. Door schade en schande word je wijs. Nikolaas Sintobin sj

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie.  (7/10)   Opdat je vertrouwen kan geven aan het kind, is vereist dat je, in de ogen van het kind, zelf ook betrouwbaar bent. Voor de ouder betekent dit onder meer dat je je echt durft opstellen als opvoeder, als volwassene, die niet op voet van gelijkheid en wederkerigheid wil staan ten overstaan van het opgroeiend kind. Voor nogal wat ouders is dit niet vanzelfsprekend. Veel ouders wensen eerder de vriend of de vriendin te zijn van hun kind, in een relatie van relatieve gelijkheid. Ze willen doen wat hun kind van hen verlangt en hebben schrik om met hun kind in conflict te gaan. Dan zouden zij namelijk de waardering en affectie van hun kind tijdelijk kunnen verliezen. Zij dreigen aldus terecht te komen in een dynamiek van verleiding. Dit geeft weliswaar een – oppervlakkige – wederzijdse voldoening. Maar het ...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (6/10)   Vertrouwen in je kind, betekent in de eerste plaats geloven in je kind. Vertrouwen betekent dat je er fundamenteel durft van uit te gaan dat je kind goed en mooi is, dat het een mooie mens, en dat het je taak als opvoeder is om die schoonheid, hoe verborgen soms ook, naar boven te halen. Dat de diepere identiteit van je kind goed en waardig is. Vertrouwen betekent dus ook leren het goede in je kind te zien. Meer nog, je zo opstellen naar je kind dat je het goede in je kind naar boven laat komen. En dit is echt iets anders dan “mijn kind schoon kind”. Vertrouwen wordt op de proef gesteld in ogenblikken van crisis. Maar het is precies in crisissituaties dat het vertrouwen zijn vruchten kan afwerpen en echt kan groeien. Vandaar dat het belangrijk is om te werken aan een dialoogcultuur met je kinderen. Het is...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (5/10)   Het is van het grootste belang om op te voeden vòòr iets, eerder dan tegen iets. Opvoeding dient niet in de eerste plaats preventief, defensief of reactief te zijn, beschermend tegen alle mogelijke reële of ingebeelde gevaren. Angst en wantrouwen zijn de slechtste raadgevers. Het is veel  levengevender om op  te voeden vanuit positieve idealen. Sleutelwoord is in de opvoeding dient te zijn vertrouwen, en als het even kan, “proactief” vertrouwen : een vertrouwen dat vérder gaat, dat niet moet verdiend worden maar dat zo maar gegeven wordt. Vertrouwen dat risico’s durft nemen. Als er één plaats is waar dit vertrouwen fundamenteel is, is het de relatie ouder-kind. Ook voor pubers en adolescenten (tot ver in de 20), hoe stoer, onverschillig of ongenaakbaar ze zich kunnen voordoen, behoren de ou...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie.  (4/10)     De relatieve levensbeschouwelijke leegte waarin vele jongeren opgroeien heeft als gevolg dat er een groeiende openheid ontstaat t.a.v. voorstellen van zin en duiding. Het is perfect mogelijk om met jongeren te spreken over godsdienst. Als je 12-jarigen of 18-jarigen in een abdij een monnik laat ontmoeten, dan is er een grote aandacht, en kan er een buitengewoon gesprek ontstaan. Jongeren gaan (zo goed als) nooit naar de mis, maar een “echte” mis dat willen ze wel eens meemaken. De tijd van de ideologische generatiekloof en van het a priori verwerpen van elk levensbeschouwelijk aanbod is voorbij.   Die vernieuwde openheid ontwikkelt zich echter op een bodem van een “voor de hand liggende” zinloosheid, subjectivisme en relativisme. Alles kan waar zijn, en ongeveer alles staat op hetzelfde ...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (3/10)     Binnen een cultuur van het tijdelijke, het veranderlijke en het onzekere gaan jongeren spontaan teruggrijpen naar de talrijke vormen van genot die vrij beschikbaar zijn. Het mag dan kortstondig zijn, je kan het wel consumeren wanneer je dat zelf wil. Al vervult het niet echt, het maakt de leegte draaglijk … De kickcultuur. Je weet dat het niet veel voorstelt, maar je hebt het ten minste gehad. Vele vormen van “onlust” kunnen zo vrijwel onmiddellijk gekalmeerd worden door “genotsmiddelen” (alcohol, smartphone, internet, snoep en koek, medicatie, drugs …). Wie niet geniet is een sukkelaar. Het is je eigen schuld als je niet geniet. Afwezigheid van genot, je (tijdeli jk) ongelukkig voelen heeft geen plaats, moet vermeden worden. We leven als het ware in een  dictatuur van het genieten. Geniet...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd door de ignatiaanse traditie. (2/10) Bepaalde tendensen in onze postmoderne cultuur houden ons een veel beperkter vrijheidsbegrip voor. In die betekenis is vrijheid   iets dat je geleidelijk aan verliest naarmate je ouder wordt. Want, naarmate je ouder wordt moet je verantwoordelijkheid opnemen, en kan je niet meer “om het even wat” doen.   Vrij zijn betekent dan: ik mag doen wat ik wil waar en wanneer en met wie ik dat beslis. Deze benadering herleidt de vrijheid tot het ja of nee mogen zeggen. Ik doe het, of ik doe het niet, al naargelang ik er al of niet zin in heb. Dit ja of neen kunnen zeggen is zeker een voorwaarde om van vrijheid te kunnen spreken. Het gaat hier over de vrije wilsbeschikking (liber arbitrium). Maar als vrijheid zich hier toe beperkt, dan is het eigenlijk een lege doos. Deze tendens wordt in belangrijke mate verst...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeding. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd door de ignatiaanse traditie. (1/10) De grote levensbeschouwelijke systemen beschouwen doorgaans vrijheid als iets dat je geleidelijk aan opbouwt doorheen het leven.  Zo kan je, bijvoorbeeld, stapsgewijs leren omgaan met de beperkingen die je kenmerken als mens.  En met de jaren en door de ervaring kan je meer vertrouwd worden met datgene wat jouw diepere verlangen is, met wat jou echt doet leven, kortom met de heel eigen invulling van wat menszijn voor jou betekent. De vrije mens is diegene die er steeds meer in slaagt om, doorheen bewuste keuzes, in zijn leven in te gaan op zijn unieke roeping als mens. De echt vrije mens is diegene die niet steeds verdwaalt op zijwegen, of zich laat verlokken in opwindende maar uitzichtloze verleidingen. Vrijheid, in deze betekenis, is dus iets wat je geleidelijk aan verwerft, is de vrucht van een levenslange groei...

  Wat is moed? Wat is durf? Wie bereid is één probleem aan te pakken kan vervolgens ook andere problemen aanpakken. Omgaan met problemen is iets wat je leert. Oefening baart kunst. Wat heeft jou al geholpen om te leren omgaan met problemen? Klik hier om dit videootje te bekijken of op onderstaande afbeelding.

Opvoeden heeft iets heel eenvoudigs.   Kinderen volgen het voorbeeld van hun ouders! Ten kwade. Gelukkig ook ten goede.   Wiens voorbeeld volg jij? Klik op onderstaande foto om dit videootje te bekijken of klik  op deze link .

Geduld - 1/7 Heb je ze onlangs nog gezien, langs een sloot, kanaal of vijver? Vissers die urenlang naar een dobber staren. Even onbeweeglijk als geconcentreerd. Soms vangen ze iets. Soms niets. Zeg hun niet dat ze daar zomaar zitten te nietsen. Sportvissers lopen hoog op met hun hobby. Ze kunnen je gedetailleerd en met passie uitleggen hoe en waarom. Wat bezielt die mensen? Nu ja, Ik heb het als knaap ook gedaan, lang geleden. Eerlijk is eerlijk, ik vond het heerlijk. Ook al kan ik me niet herinneren ooit veel vis te hebben gevangen. Ik heb veel bewondering voor ouders met pubers. Bakvissen die niet weten hoe zich te gedragen en dat vaak op een heel creatieve manier duidelijk maken. Dag in dag uit. Ouders die, elke morgen opnieuw, zich voornemen om verdraagzaam en liefdevol te zijn met die kinderen die op zoek zijn naar zichzelf. Ook al wijst alles erop dat ze alleen maar op negativiteit gaan vergast worden. Vele vaders en moeders maken die goede intenties ook nog daadwerkeli...

PINKSTERNOVEEN: DE VRUCHTEN VAN DE GEEST Bidden met GEEST ige YouTubes De negen vruchten van de H. Geest Galaten 5, 22-23: Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, goedheid, vriendelijkheid, vertrouwen, zachtmoedigheid, gematigdheid.    Tegen zulke dingen bestaat geen wet. 1.        Liefde Welkom in deze eerste gebedstijd van de Pinksternoveen voor de vruchten van de Geest. De vrucht van de Geest waarvoor we vandaag bidden is de liefde. Kijken naar video: Winds of change        We gaan nu enkele minuten de stilte in.        Geef even aandacht aan je lichaam. Neem een houding aan waarbij je je comfortabel voelt en tegelijk voldoende geconcentreerd. Het kan helpen als je je ogen sluit gedurende deze gebedstijd.        Maak nu een kruisteken, maak een buiging, of stel een ander gebaar dat voor jou betekent dat je nu aan het bidden bent. ...

Opvoeden betekent loslaten. Dat geldt niet alleen voor spinnen. Vind jij loslaten moeilijk? Wat helpt jou daarbij? Zijn er concrete ervaringen waar je moet aan denken? Als ouder, of als kind?

  Uitmuntendheid in de opvoeding? Wat is dat?  In deze korte voordracht legt Nikolaas Sintobin sj uit hoe de ignatiaanse pedagogie kan helpen om je (klein)kind - en ook jezelf - te leren kiezen voor een zinvol en vervullend leven.

Leren. Van goede ouders, leerkrachten en vele anderen. Het vraagt tijd en veel creativiteit. Het is een genade. Wie waren jouw leermeesters? Wie heb jij kunnen helpen om een stapje vooruit te zetten?