Wie zou hier het meest gelukkig mee
geweest zijn? Die oude mevrouw? Of de jongen zelf?
Is dit je ooit zelf overkomen? In de
ene rol of in de andere? Wat heeft dat me jou gedaan?
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Reacties
Leontien de Leeuw zei…
Ik stond ooit (23 jaar geleden) op het perron op de trein te wachten, toen er een man naar me toekwam met een roos. Hij vroeg mij of ik hem wilde aannemen. Hij had zoveel slechte dingen gedaan in zijn leven, en hij zocht nu vergiffenis. Dit was zijn manier: een roos geven aan willekeurige mensen, in de hoop dat zij hem zouden aannemen. Behoorlijk verbijsterd heb ik dat gedaan, en ik zal dit nooit meer vergeten. Ik hoop dat hij vrede heeft gevonden!
Wie hier het meest even blij kan van worden is de vader of moeder van een overleden ziek kind dat op jonge leeftijd zelfmoord heeft gepleegd. Heel mss zal het me mss lukken om weer met het bisdom Gent op zomerbedevaart te gaan naar Lourdes. Bid voor ons dat dit lukt, en ook voor zieke Elodie die nu heel zeker voor altijd als 19jarige in de Hemel zal verblijven...
Ik kan een Busschauffer die tijden zijn rit de bus bijde halte zette, en een bos rozenhaalde, En gaf die aan een oudere dame inde bus het bleekt dat ze die dag jarig was . en voor het eerst geen ondbijt op bed had gekregen, om dat haar man pas was overeleden. de dame heeft via de krant toen een bedankje door gegeven.
Dit boek bevat de spirituele autobiografie van Ignatius van Loyola (1491 – 1556). In zijn oude dag beschrijft de stichter van de jezuïeten via talloze anecdotes zijn zoektocht naar God: herkenbaar, schokkend, ontroerend, grappig. Het is een unieke inwijding in de onderscheidingswijsheid van Ignatius: met je verstand lezen in je hart om te achterhalen waartoe God je uitnodigt, met de vreugde als kompas. In onderstaande video-clip vertel ik een onwaarschijnlijke anecdote die Ignatius verhaalt en die, hoe vreemd ook, een keerpunt werd in zijn innerlijk groeiproces. Klik hier om deze clip te bekijken of klik op onderstaande afbeelding. Klik hier om het boek te bestellen (22,99€)
Vader abt was erg bezorgd. Er waren heel wat jonge mannen die in de abdij intraden. Maar er waren er ook heel wat die, na enige tijd, de gemeenschap opnieuw verlieten. Telkens hadden ze goede redenen om weg te gaan. Het waren enkelingen die bleven. Op een dag was hij hierover aan het tobben toe hij voor zijn ogen iets zag gebeuren dat hem klaarheid verschafte: een vossenjacht. Het arme dier rende door het veld, achtervolgd door een meute honden en, op een zekere afstand, de jagers. Het beest liep voor zijn leven met de blaffende honden achter hem aan. Maar de abt merkte op dat, naar het einde toe van die luidruchtige bedoening, er maar enkele honden overbleven. De andere hadden de achtervolging opgegeven. De ene was aan het rusten, een ander was aan het snuffelen en nog anderen waren leuk aan het ravotten. Wanneer uiteindelijk de jacht ten einde was ging de abt naar een van de jagers toe en stelde hem deze vraag: hoe komt het dat bijna alle honden afgehaakt hebben en dat die twee h...
Dit is een clip uit de Pauscast 'Waarom dankbaarheid je leven verandert" van de KRO-NCRV. In deze Pauscast gaat het over het boek "Dankretraite. 31 dagen danken" van Nikolaas Sintobin sj en Romy Kersten. Klik hier om dit fragment te bekijken of klik op de afbeelding. Je kan het boek kopen via deze link (22,99€)
Een groepje jonge studenten. Ze vertellen over wat hun ter harte gaat, de een na de ander. Het gesprek gaat naar de diepte. Een meisje toont de ring die ze aan haar vinger draagt. Ze legt heel sereen uit dat ze die gekregen heeft tijdens een eucharistieviering. Hij symboliseert de verbintenis die ze aangegaan is om geen seksuele betrekkingen te hebben voor het huwelijk. De anderen luisteren aandachtig. Geen spoor van gegniffel. Het is een keuze zoals een ander. Dat respecteer je.
Laat je verrassen door schoonheid. Vreugde is voor alle leeftijden! Wanneer heeft schoonheid voor het laatst een glimlach op jouw lippen getoverd? Klik hier om naar deze video te kijken of klik op onderstaande afbeelding
Je hebt aan alles gedacht. Aan bijna alles … Een mens kan zich vergissen. Hoe goed hij de zaken ook heeft voorbereid. We zijn nu eenmaal beperkt. Wat doet het met jou als je geconfronteerd wordt met je eigen stommiteiten? Klik hier of op onderstaande afbeelding om dit heerlijke videootje te bekijken.
Dit is een clip uit de Pauscast ' Waarom dankbaarheid je leven verandert " van de KRO-NCRVI, waarin ik, samen met Romy Kersten, te gast was. Aanleiding was onze boek: Dankretraite. 31 dagen danken . Tijdens het gesprek vroeg Stijn Fens me hoe het komt dat dit boek, net als de andere door mij geschreven boeken over ignatiaanse spiritualiteit, uitkomen bij een protestantse uitgeverij. Mijn antwoord was kort en bondig. Klik hier of op onderstaande afbeelding om het te horen. Je kan dit boek kopen via deze link (22,99€).
Onderstaand Maria-gebed werd in 1762 geschreven in de jezuïetengemeenschap van Brugge Moeder Maria, wees mijn voorbeeld van overgave en inzet. Verkrijg voor mij een hart dat eerlijk is en zuiver, een hart dat ruimte biedt aan allen, een hart dat moedig en groot is om de moeilijkheden te overwinnen, een hart dat nederig genoeg is om steeds te herbeginnen dat alles verwacht van Jezus, uw Zoon, onze Heer. Amen
Mijn homilie voor deze zondag 26ste ZONDAG DOOR HET JAAR Ezechiël 18,25-28. Psalmen 25(24),4bc-5.6-7.8-9. Filippi 2,1-11. Matteüs 21,28-32. Maakt u wel eens ruzie? Misschien wel zó dat u na afloop niet erg fier bent op uzelf? Hoe verloopt zo’n ruzie dan? Preciezer, hoe eindigt zo’n ruzie? Als ze ten minste beëindigd wordt. De ervaring leert dat ruzie maken op zich meestal niet zo erg is. Integendeel soms. Het kan mensen dichter bij elkaar brengen. Niet zozeer het ruzie maken op zich. Wel de daaropvolgende verzoening. Op voorwaarde dat die er komt. Het is indrukwekkend wat het aanbieden van excuses kan teweeg brengen. Ik herinner met het van toen ik leerkracht was. Als ik tijdens een les een fout had gemaakt of even uit de bocht was gevlogen en ik gaf dat toe, dan lieten mijn leerlingen meteen blijken hoezeer ze dit op prijs stelden. Je merkt het in het gezin, tussen vrienden, tussen onbekenden op straat, net...
Lang geleden studeerde ik samen met Lode in Leuven. We gingen bijna elke dag samen koffie drinken. Lode Van Hecke was toen reeds monnik in Orval. Hij werd later abt van zijn abdij en is nu bisschop emeritus van Gent. Lode is al meer dan 50 jaar monnik. Hij weet uitstekend waar het over gaat en heeft de beide voetjes op de grond. Dit blijkt uit het schitterend citaat hieronder van bisschop Lode. Bisschop Lode : Ik voel een heel grote verbondenheid met de mensen die vandaag op onze planeet leven en die God zoeken, zelfs in andere godsdiensten. Daar voel ik me heel sterk mee verbonden. En ook met de mensen die hier geweest zijn. Journaliste : Ook met de mensen die God niet zoeken? Bisschop Lode: Ja. Men zoekt altijd iets. Wat is God zoeken of God niet zoeken? Het is niet altijd zo duidelijk. En als men God weigert, welke God weigert men eigenlijk? Waarom weigeren mensen God? Men is nooit absoluut gelovig en ook nooit absoluut ongelovig. Je kan dat wel beweren, maar ...
Reacties
Ik kan een Busschauffer die tijden zijn rit de bus bijde halte zette,
en een bos rozenhaalde, En gaf die aan een oudere dame inde bus het bleekt dat ze die dag jarig was . en voor het eerst geen ondbijt op bed had gekregen, om dat haar man pas was overeleden. de dame heeft via de krant toen een bedankje door gegeven.