"In alle dingen"

AI hoeft niet enkel maar te leiden tot slechte dingen. Het kan ook de schoonheid van de schepping eren. Hoe gebruik jij de artificiële intelligentie? Klik hier of op onderstaande afbeelding om deze heerlijke beelden te bewonderen.

Heel lang kan ik meestal niet bij de gedachte verwijlen dat het allemaal wondermooi is in Gods schepping, en dat de mens, het laatste werk van Gods handen, de bekroning is van dat wonder. Vrij vlug komt mij de wrange smaak in de mond, en in het hart van zoveel pijn, zoveel leed, zoveel ellende, zoveel verdriet die mij voor de ogen worden gegooid, of die ik soms zelf moet meemaken.   Natuurrampen, dodelijke of aftakelende ziekten die de uitbloei van een liefdesweg onmogelijk maken.   Zaken die soms zo mooi begonnen waren en plots afgebroken worden. En, afschuwelijker nog, de wreedheden door mensen aan mensen aangedaan.   Zoveel goede of onschuldige mensen getroffen door het kwaad. En diep in mij draag ook ik de kwetsuren die mijzelf door het leven of door medemensen werden aangedaan. Zoveel dat mij soms naar de rand drijft van een afgrond van zinloosheid waarin ik mezelf wel eens te pletter zou willen gooien. Wel mogen wij niet vergeten dat de ervaring van he...

Graag deel ik met u mijn homilie voor dit WE. Homilie voor de zesde zondag door het jaar A Sirach 15,15-20                    1 Korintiërs 2,6-10               Matteüs 5,17-37 Ik heb het geluk 16 neefjes en nichtjes te hebben. 8 jongens en 8 meisjes. Lange jaren was ik   de regelmatig getuige van hoe mijn broers en zussen hun kinderen opvoedden. Leren op het potje gaan, leren spreken met twee woorden, je bord leegeten en nog honderden andere zaken. Wat een geduld, voor de ouders. Wat een vertrouwen en goede wil, langs de kant van de kinderen. Jaren aan een stuk. Dag in, dag uit. Iets analoogs gebeurt ook ook op school, in de sportclub, in de jeugdbeweging, tussen de leeftijdsgenoten, enz. Geleidelijk aan zie je dan hoe de persoonlijkheid van zo’n aankomend mensje zich vormt. Hoe die...

In deze serie bied ik tien beschouwingen aan over opvoeden tot vrijheid. Ze zijn alle rechtstreeks of onrechtstreeks geïnspireerd aan de ignatiaanse traditie. (9/10)   “ God heeft de mens geschapen zoals hij de continenten heeft geschapen : door zich terug te trekken ”.   (Hölderling). Een kind met vrijheid leren omgaan betekent niet het kind aan zijn lot overlaten. Het is wel een lange leerschool – zowel voor ouder als voor kind  - om zich geleidelijk aan terug te trekken, op een doordachte en bewuste manier. Uiteindelijk zal het kind het zelf moeten doen. Vandaar dat het zo belangrijk is om het kind te leren keuzes maken, te beginnen met kleintjes. Elke keuze die het zelf kind kan maken, wordt best aan het kind overgelaten. Uiteraard, in functie van de leeftijd van het kind, en dus geleidelijk aan. Nikolaas Sintobin sj   NB: In mijn boek "Op het kompas van de vreugde. Ignatius van Loyola als levensgids" ga ik uitvoerig in op diverse aspecten van de i...

Als priester en astronoom bewoog George Coyne sj (+ 2020)  zich zowel in de wereld van het geloof als in die van de wetenschap. De emeritus-directeur van de Vaticaanse Sterrenwacht zag geen conflict tussen wetenschappelijke en religieuze kennis. In een interview mijmerde George Coyne sj over diverse aspecten van de verhouding tussen geloof en wetenschap. Ik selecteerde enkele passages voor u. Vraag : Wat voor een God zou een universum als het onze maken?" George Coyne sj :  Naar mijn mening is het is een verbazende God. Toen Hij het heelal creëerde, heeft God geen wasmachine of auto gemaakt. God maakte iets dynamisch. Schepping heeft een evolutionair aspect en ook toeval speelt hierin een rol. God maakte niet iets dat vooraf volledig bepaald was. We weten niet helemaal waar het heen gaat, zelfs niet wetenschappelijk. We kunnen niet alles voorspellen. Is God almachtig? Is God alwetend zoals het mij geleerd werd? Zou God in staat zijn om bij het ontstaa...

Pierre Teilhard de Chardin sj was in zijn tijd als paleontoloog een gerenommeerd topwetenschapper. Hij is echter vooral bekend gebleven omwille van zijn spirituele geschriften.  God haast zich naar ons toe doorheen alles wat geschapen is, zonder ook maar één uitzondering. Hij komt binnen in ons en kneedt ons.  In onze verbeelding zien wij Hem als afstandelijk en onbereikbaar.  In werkelijkheid leven wij verzonken in zijn laaiende bedding. Pierre Teilhard de Chardin sj 

 Een nieuwe video in de serie over kernbegrippen van het christelijk geloof. In twee minuten tijd probeer ik in eenvoudige woorden en zonder enig jargon uit te leggen wat christenen verstaan onder "schepping". Om de video te bekijken klik op een van de afbeeldingen of op onderstaande link:    https://www.youtube.com/watch?v=zmBUyFXlDXw

Vandaag is het scheppingszondag. Luister en kijk naar deze beelden en geluiden. Laat ze binnenkomen, in je hart, in je ziel. Geniet van de schoonheid, de kleurenpracht, de harmonie. Luisteren en kijken kan gebed zijn. De schepping is ons huis. Ons enige huis. Voor jou, voor mij, voor elke mens. Zomaar aan ons gegeven. Aan ons toevertrouwd opdat we ze doorgeven aan de komende generaties.   Ben je er dankbaar voor?   Doe jij iets om ervoor te zorgen dat ons huis in goede staat wordt bewaard? Klik hier om naar deze heerlijke natuurbeelden en -geluiden te kijken en te luisteren of klik op de foto hieronder om de video op YouTube te bekijken.

Een seconde stelt niets voor, zeg je? In onderstaande video zie je zestig filmfragmenten van een volledige seconde. Vind je nog steeds dat een seconde niets is? En zeggen dat elke dag 86.400 seconden telt.

Derde zondag van de Veertigdagentijd Exodus 17,3-7              Romeinen 5,1-2.5-8                 Johannes 4,5-15.19b-26.39a.40-42 Een aantal jaren geleden was ik op pelgrimstocht met jongeren in Spaans Baskenland, tussen Loyola en Xavier. Het was bloedheet, in de vroege namiddag, ergens in het begin van juli. We stapten in de vlakke zon, in een afgelegen gebied. We hadden nog een flink stuk weg af te leggen en waren een berg aan het beklimmen.   We hadden allemaal onze watervoorraad bij en die slonk zienderogen. Wat ik me bijzonder herinner is dat ik schrik begon te krijgen: schrik dat er ons iets zou overkomen door gebrek aan water. Zonder te willen dramatiseren, durf ik zeggen dat het ging over doodsangst. Daarom weet ik het nog zo goed. Ik heb daar aan den lijve aangevoeld dat je zonder water kunt doodgaan. Een gevoel dat...

  Al die schoonheid. Al dat verlangen. Alleen, maar vooral samen. Is dit toeval? Is het een antwoord op een uitnodiging? Of nog iets anders?   Wat denk jij? Of liever, wat leert jouw ervaring jou?   Heb jij ooit iets ervaren van die uitgestoken hand uit de hemel?