"In alle dingen"

Hieronder vind je mijn homilie voor deze zondag. Vijfentwintigste zondag door het jaar, C : Amos 8,4-7   1 Timoteüs 2,1-8   Lucas 16,1-13 Mijn eerste taak als jezuïet is internetpastoraat.  Het wereldwijde web is mijn tweede thuis geworden. Een thuis omdat het voor mij een voorkeursplek is waar ik het Evangelie mag ontdekken en op mijn beurt doorgeven. Het internet heeft ook schaduwzijden. Een daarvan is dat het internet nooit vergeet. Het feit dat er thans zoveel schandalen aan het licht komen, heeft hier mee te maken. Het internet is onverbiddelijk. Wat er eenmaal op staat, kan je er nauwelijks vanaf krijgen. Ik moest hieraan denken toen ik de lezing uit Amos las.  De profeet klaagt er de praktijken aan waarmee kooplui arme mensen bedriegen. Geen van hun daden zal Ik ooit vergeten!, horen we God zeggen. “ Goed zo!” , was mijn spontane reactie. Onrechtvaardigheid moet gestraft worden. Als ik hier echter even over nadenk, gaat mijn hevigh...

Dit geheel van acht regels werd geformuleerd door de heilige Petrus Canisius sj , de eerste Nederlandse jezuïet. Met noemt het de "Codex canisiana". Ze beogen een aantal praktische tips aan te bieden over de wijze waarop een jezuïet dagdagelijks in het leven dient te staan, in het bijzonder in de omgang met andere mensen. Bij uitbreiding kan dit opengetrokken worden naar alle mensen van goede wil. Referentie is, uiteraard, het voorbeeld en de raadgevingen van Ignatius van Loyola himself. Sommige van deze regels kunnen, uit hun context getrokken, schokken. De individuele regels kan je maar ten volle naar waarde schatten als je ze leest samen met de andere (vb regel nr 1 en nr 5, regel nr 3 en nr 6). Zoals steeds in de ignatiaanse spiritualiteit, gaat het bij deze regels niet over alles of niets, over wit of zwart. Wel over het vinden van een steeds veranderend evenwicht tussen uiteenlopende spanningsvelden. Complex dus, en niet makkelijk. Net zoals onze hele mensenwerkel...

  Tijdens de ontmoeting tussen de paus en de jezuïeten dd 28 september 2024 in Brussel had ik het voorrecht paus Franciscus een vraag te mogen stellen die me nauw aan het hart ligt. Er was een embargo op de antwoorden totdat zij officieel door het Vaticaan werden vrijgegeven. Dat is gisteren gebeurd. Zijn antwoord overtrof mijn stoutste verwachtingen. Hier mijn vraag en, vooral, het antwoord van de paus. Daarna geef ik ook wat toelichting en commentaar. Vraag   Heilige Vader, ik woon in Amsterdam, een van de meest geseculariseerde steden ter wereld. Eens zei wijlen pater Generaal Adolfo Nicolás sj dat hij ervan droomde om de Geestelijke Oefeningen aan atheïsten te geven. In ons land is atheïsme eerder de norm dan de uitzondering. Maar we willen de rijkdom van ons geestelijk leven aan al onze medemensen doorgeven, echt aan iedereen, zoals u zegt: «Iedereen, iedereen, iedereen». Hoe kunnen we dit vergaande niveau van inculturatie bereiken? Antwoord De grens van inculturatie ontd...

' Jean-Claude Hollerich sj is de aartsbisschop van Luxemburg en  kardinaal. Onderstaande commentaar hoorde ik uit zijn mond tijdens een vergadering.   De aartsbisschop had het over de spanningen binnen de wereldkerk aangaande de kerkpolitiek van paus Franciscus. Neen, uiteindelijk gaat het hier niet over een tegenstelling tussen conservatief en progressief, zei Hollerich. Wel over wrijvingen tussen christenen die denken vanuit een systeem en christenen die zichzelf, zoals Franciscus, zien als mensen van de weg, mensen onderweg en dus, per definitie, in beweging.   Ik moest meteen denken aan Gaudete et exsultate, de apostolische exhortatie van de paus uit 2018. Daarin waarschuwt Franciscus onder meer voor de valstrik van de gnose, het herleiden van het christelijk geloof tot een gesofisticeerd kennissysteem. Als je gaat rommelen aan zo’n intellectuele constructie dan dreigt de interne logica ervan in het gedrang te komen en kan het systeem in mekaar storten. ...

Onlangs gaf ik een video-voordracht voor Choochem over het verband tussen waarheid en christelijk geloof. In onderstaande video ga ik in op een aantal vragen die de leden van Goochem mij vooraf stelden.   Thema's die aan bod komen zijn:   ·       Wat doe je als je op de kansel iets hoort dat verschilt van wat jij zelf denkt of gelooft? ·       Hoe moet je omgaan met het feit dat verschillende mensen verschillende interpretaties hebben van dezelfde Bijbelteksten? ·       Als Jezus over zichzelf zegt dat Hij de Waarheid is, wat bedoelt Hij dan eigenlijk ·       Waarheid, wat is dat eigenlijk? ·       Hoe kan de ignatiaanse onderscheiding van de geesten helpen in je zoektocht naar waarheid? De eerste twee minuten stel ik mezelf voor. Vanaf dan komen de vragen & antwoorden.

In hun boekje “Ignatius achterna. Leven van creatieve spanningen.” schetsen William Barry sj en Robert Doherty sj het ideaal van de jezuïetenspiritualiteit. Voor mij een voortdurende oproep om de lat voldoende hoog te leggen. Graag enkele citaten die je hopelijk kunnen inspireren. (1/4) "Wij kunnen de jezuïetenspiritualiteit beschrijven aan de hand van een aantal levengevende en creatieve spanningen. • Jezuïeten worden verondersteld mensen van gebed te zijn, voor wie de geestelijke middelen op de eerste plaats komen, maar hun wordt ook gevraagd alle natuurlijke middelen te gebruiken die hun ter beschikking staan voor hun apostolisch dienstwerk. • Zij moeten mensen zijn die zichzelf in de hand hebben, vrij van ongeregelde gehechtheid aan wereldse waarden, maar tegelijkertijd actief met de wereld bezig; ja, men verwacht dat zij God zoeken en vinden in alles wat zij doen. • Zij moeten opvallen door hun armoede, maar in staat zijn om hun apostolische werkzaamheden te verrichten o...

Vooreerst, heel wat mensen hebben het heel moeilijk om zichzelf in vraag te stellen. Daarbij komt dat om vergeving vragen of vergeving schenken zich altijd afspeelt binnen een relatie, en gedragen wordt door het besef dat de schuld niet zozeer in een misstap bestaat, maar in een aantasting van de relatie zelf. De uitbouw van een relatie houdt altijd een aantal spanningen in : -spanning tussen vertrouwen en kwetsbaarheid, waarmee men zich aan elkaar geschonken heeft. Ik geef mij in mijn kwetsbaarheid juist omdat ik erop vertrouw dat je mij niet dieper zult kwetsen, maar mij zult helen. -spanning tussen verwachtingen en vrees; verwachtingen van : in zijn/haar ogen zal ik mogen zijn wie ik ben; hij/zij zal eerbied hebben voor mijn eigenheid, mijn 'mysterie'; hij/zij zal werk maken van de kleine kanten waarmee hij/zij weet dat hij/zij mij kwetst en de vrees dat het misschien zo niet zal zijn. -spanning tussen de sterkte en de broosheid van elke liefdesverhouding. Een ...

Je aanpassen. Een kwestie van gezond verstand. Je integreren in de cultuur die je omringt. Inculturatie, heet dat. Hoe ver mag en kan je hierbij gaan? Is het de oplossing voor alle problemen? Of is het net wenselijk dat er een spanningsveld behouden blijft?

Verlangen naar tederheid versus aandacht voor de maag. Is die man een bruut? Misschien wel. Waarschijnlijk niet. Het is zo herkenbaar en menselijk. Bij mij komt er alvast een brede glimlach op mijn lippen als ik dit zie. De uitdaging lijkt me om recht te doen aan beide verlangens. Niet wit of zwart. Niet de een of de ander. Wel bewust omgaan met de verschillen en in die verscheidenheid kiezen voor mekaar.

Je aanpassen. Een kwestie van gezond verstand. Je integreren in de cultuur die je omringt. Inculturatie, heet dat. Hoe ver mag en kan je hierbij gaan? Is het de oplossing voor alle problemen? Of is het wenselijk dat er een spanningsveld behouden blijft?

De voorbije dagen hebben heel wat webmasters en communicatiecoördinatoren hier in Dublin hun initiatieven en werkwijzen voorgesteld. Een Koreaanse medebroeder legde uit hoe hij, al heel wat jaren via het internet retraites en geestelijke begeleiding aanbiedt aan Koreaanse christenen. Een rustig verhaal over hoe hij heel eenvoudig, met een minimum aan middelen, bewust mikt op diepgang en kwaliteit. Een Spaanse medebroeder pakte het anders aan. Op flashy wijze, met de nieuwste sofware en als een professionele entertainer presenteerde hij ons zijn communicatieproject (Magis 2011) voor het ignatiaanse voorprogramma voor de komende Wereldjongerendagen in Madrid. Indrukwekkend. Volledig op dezelfde golflengte als het jongerendoelpubliek. Meeslepend als een wervelwind. Of er veel van blijft hangen, is nog een andere vraag. Het contrast kon niet groter zijn. De ignatiaanse traditie nodigt uit tot inculturatie. Zoveel als mogelijk. Je kan maar binnenkomen via de deuren en vensters die o...