"In alle dingen"

Indien we nu meteen zouden sterven, wat zou er dan van ons worden? Hoe zouden we rekenschap afleggen van al die rijkdom, genade en medemensen die door ons toedoen verloren zijn gegaan? Ignatius

Liefde is “zo maar”. Wat je “zo maar” geeft, krijg je voor altijd. Rechtstreeks of onrechtstreeks. Vaak in een andere vorm. Wat je niet geeft, dát ben je voor altijd kwijt.

 De jezuïtische gebedstechniek waarvan paus Franciscus zegt dat ze ideaal is als je in de tandartsstoel ligt. Video over het levensgebed.

--> Deze kleuter wordt tot in het diepste van haar ziel ontroerd bij het kijken naar een tekenfilm.   Waar, wanneer, door wie werd jij laatst ontroerd? Wat het vreugde of eerder verdriet? Of nog een ander gevoel?   Waar laat jij je echt door raken?   Wat zegt dit over jou? Leer je er iets uit?  

Rechtstreekse beelden verwelkoming paus Franciscus in Abu Dhabi.

“Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten?” Die vraag werd me onlangs gesteld door een jonge protestantse vrouw. Voor Ignis Webmagazine schreef ik enkele gedachten hierover neer. Je vindt ze hier terug in vier stukjes. (4/4) Tot slot nog iets over de heiligen. De protestantse weerstand en argwaan die ik hier merk lijkt me vaak te spreken over onbegrip over waar het eigenlijk om gaat. Het is een feit dat er excessen zijn - geweest - bij de heiligenverering. Door zich principieel af te keren van dit gebruik dreigen protestanten zich echter te beroven van een onschatbaar geschenk van God.  Heiligen zijn christenen waarvan de gelovige gemeenschap, na grondig onderzoek, heeft besloten dat zij iets bijzonders laten zien van Gods heiligheid. Hun leven is een inspiratiebron voor alle mogelijke aspecten van het christen zijn. Heiligverklaring behoedt deze getuigenissen voor de vergetelheid en biedt het waarmerk van betrouwbaarheid. De heiligen...

Hoe ver ga jij in je daadwerkelijke betrokkenheid op anderen? Meer in het bijzonder als die anderen een beperking hebben?

Rechtstreekse beelden van de eucharistieviering met paus Franciscus in Panama

“Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten?” Die vraag werd me onlangs gesteld door een jonge protestantse vrouw. Voor Ignis Webmagazine schreef ik enkele gedachten hierover neer. Je vindt ze hier terug in vier stukjes. (3/4) Een ander verschilpunt betreft de liturgie. In het bijzonder evangelische protestanten kunnen gepassioneerd liturgie bedrijven. Ik ken gemeentes waar men elke week een nieuwe dienst uitvindt. Het mag lang duren en de, voor katholieken, eindeloze preek wordt aandachtig beluisterd.  Katholieken gaan voor kort en altijd hetzelfde. De eucharistie is wereldwijd hetzelfde ritueel. Soms erg saai. De aandacht voor schoonheid en symboliek opent op het mysterie van God. De herhaling van dezelfde woorden en gebaren maakt verinnerlijking mogelijk.  Een evangelische christen zei me geschokt te zijn hoezeer protestantse kerken thans graaien in de katholieke liturgische schattenkamer. Ik gun hen van harte die herontdek...

'Wat op zich het beste is is niet altijd nuttig voor iedereen. Maar wat dient gedaan worden in de daadwerkelijke omstandigheden is voor elkeen het meest nuttige.' Ignatius van Loyola

“Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten?” Die vraag werd me onlangs gesteld door een jonge protestantse vrouw. Voor Ignis Webmagazine schreef ik enkele gedachten hierover neer. Je vindt ze hier terug in vier stukjes. (2/4) De persoonlijke verantwoordelijkheidszin van protestanten uit zich ook in de geloofsvorming. Als ik de boer opga om protestantse groepen toe te spreken dan is dat publiek doorgaans talrijker en jonger dan als ik te gast ben bij katholieken. Protestanten willen zélf hun geloof begrijpen. Hun vertrouwdheid met de Bijbel en met de theologie is een troef, in het bijzonder in een context waar de omringende cultuur niet langer dragend is voor christenen, maar bevragend en soms als vijandig wordt ervaren. Katholieken hebben de gewoonte om dit denkwerk over te laten aan hun clerus. Voor hen is het geen must om alles zelf te snappen. Het is de gemeenschap van de Kerk die drager is van het geloof. Op zich is dit een waardevol spann...

--> Voor zijn broertje kan hij het doen.   Waar een wil is is een weg. Zeker als er liefde in het spel is.   Heb je dit zelf al meegemaakt? Dat je, toch, iets onmogelijks kon doen?   Hoe kwam dit?