Niet in eigen naam

Na een bezoek van 4 dagen is Benedictus XVI terug naar Rome afgereisd. De Franse pers is eensgezind positief over de « prestatie » van de Paus.

Tegelijkertijd is men verwonderd. De man is timide, voelt zich duidelijk niet makkelijk voor grote groepen en heeft manifest lak aan image building. Bovendien is wat hij zegt niet meteen modieus of makkelijk te begrijpen.

Ook de jonge christenen hebben het duidelijk op hem begrepen. Al maakt hij, in tegenstelling tot wijlen Paus JP II geen guitige opmerkingen of gebaren.

Uiteraard, je ruikt van uren in de verte dat Benedictus een heel stevige jongen is die staat voor wat hij zegt. Maar er is meer aan de hand.

Mocht er nog twijfel aan zijn, de gelovigen komen niet in de eerste plaats luisteren naar Joseph Ratzinger, maar wel naar de opvolger van de door Jezus aangestelde Petrus. En de paus spreekt niet in eigen naam en het gaat niet over zijn persoontje. Het is de herder die het Evangelie predikt, het woord van Christus.

Honderdduizenden mensen zijn komen luisteren naar een man van God die gemandateerd is om het Woord te spreken vanuit een 2000 jaar oude traditie.

Zoiets gaat niet onopgemerkt voorbij. Zelf niet in de heel seculiere Franse media.