Ervaring

Het is geen geheim. Geloof staat bij (de grote meerderheid van) jonge mensen niet bovenaan op het lijstje van de geliefkoosde gespreksonderwerpen. Godsdienstsociologen zeggen dat geloof terug in is, ook bij jongeren. Maar de schroom, de onwetendheid, de woordarmoede, de achterdocht (soms) …. zijn groot.

Tijdens een sessie met jongeren kon ik dit weer vaststellen. Maar ook iets anders. Mijn terugblik op de sessie maakte me ervan bewust dat ik ook meerdere open deuren en vensters had gezien.

1. Bij de koffie vertelde ik een jonge vrouw over het leven van een grote heilige. Ze luisterde gefascineerd en aan het einde van de sessie kwam ze me vertellen hoezeer ze geraakt was door dat heiligenleven.

2. Met een positieve wetenschapper ging ik een gesprek aan over geloof en wetenschap. Ik aarzelde hierbij niet om over mijn persoonlijke (geloofs)beleving en keuzes te vertellen en ook zijn verhaal te beluisteren. De jonge man bestempelde zichzelf als atheïstisch. In ons gesprek kwam het tot een wederzijdse ontmoeting waar ik me bij “getroost” voelde en hij duidelijk ook.

3. Tijdens deze sessie hadden we een begeleide ignatiaanse meditatieoefening. Voor een aantal duidelijk te hoog gegrepen. Maar voor anderen dan weer een echte eye-opener die smaakte naar meer.

Is er een gemene deler van deze drie?

Het ging telkens over ervaring, de eigen ervaring of die van anderen, veeleer dan over abstracte geloofswaarheden. In een cultuur van veelvuldige manipulatie, van relativisme en van de ermee gepaardgaande woordengoochelarij heeft de ervaring een nog grotere geloofwaardigheid verworven dan ze traditioneel al had.