Waarom Jezus angst inboezemt én hoop geeft - Een overweging van paus Franciscus

Jezus gaat ons voor. Hij gaat altijd vóór ons uit. Hij gaat voorop en toont ons de weg… Dit is de bron van ons vertrouwen en onze vreugde: We mogen zijn leerlingen zijn, met Hem samenblijven, met Hem op weg gaan, Hem volgen…

Op weg gaan … is een activiteit, een werk van Jezus dat niet stopt. “Jezus trok verder …” Dit valt toch wel op in de evangelieverhalen. Jezus trekt altijd maar verder, en onderweg onderricht Hij zijn leerlingen. Dit is belangrijk: Jezus is ons geen filosofie of ideologie komen onderwijzen. Wel “een weg”, een tocht die we met Hem moeten ondernemen. En “de weg” leren we onderweg al gaande kennen. Ja, dit is onze vreugde: met Jezus optrekken.

Dit is geen gemakkelijke, comfortabele opgave. Want de weg die Jezus heeft gekozen is de weg van het kruis. Als Jezus met zijn apostelen optrekt, dan spreekt Hij hen over wat er in Jeruzalem gaat gebeuren: Hij voorspelt zijn lijden, dood en verrijzenis. Toen de apostelen dit hoorden, waren ze geschokt en vol vrees. Zij waren geschokt, want voor hen betekende opgaan naar Jeruzalem delen in de triomf van de Messias, in zijn overwinning. Dit merken we aan het verzoek dat Jacobus en Johannes  deden om naast Hem te mogen plaatsnemen in zijn Koninkrijk. Maar ze waren ook vol angst voor wat er met Jezus ging gebeuren, en voor wat zijzelf wellicht zouden moeten verduren.

Wat de leerlingen in die dagen niet wisten, dat weten wij nu wel:  dat Jezus de overwinning heeft behaald en dat wij het kruis niet hoeven te vrezen. Het kruis is ons hoop.

Paus Franciscus