Is het mogelijk om met je verstand God te doorgronden?

Ik ga niet ontkennen dat het woord ‘God’ iets ontzagwekkend én iets fascinerend heeft, iets van dieper-dan-ik-peilen-kan.

Zo zei iemand eens dat, als wij ertoe zouden komen God te  doorgronden, dan zou datgene wat we zouden bevatten, God niet zijn. Als ik omtrent het goddelijke nadenk met woorden als ontzagwekkend en fascinerend, dan ben ik geneigd te veronderstellen dat die woorden passen bij goddelijke aspecten als majesteit en macht. Ik mag echter niet vergeten dat de eigenschappen van God die grootser zijn dan ik kan bevatten mogelijks net diegene zijn die gaan over mildheid en bemoediging. Ik moet snappen dat Gods diepte niet te peilen is; akkoord, maar deze diepte is dan toch troostend en geruststellend.

Misschien dat ik, op een dag waarop alles tegenvalt en niets werkt zoals het moet, mijzelf wat moet uitdagen om iets meer werk te maken van mijn dagelijkse doen en laten. Ik kan ook even de tijd nemen om te voelen hoe de goddelijke tegenwoordigheid mij met haar warmte omringt. Ik kan dan ook iedere mij nog resterende echo van een verre God, als was hij een oude vouwstoel, aan de kant leggen, en opgaan in de werkelijkheid van een God die als een tedere schoot me naar ziel en lichaam sterkt.

Ginny Kubitz