Karl Rahner sj over hoe je toch kan leren bidden





Gebed is een kwestie van goede wil, een kunst, aan de beoefening waarvan je je moet wagen. Het is een kunst die je kunt aanleren. 

Je kunt leren tot ingetogenheid te komen, innerlijk rustig te worden en te denken aan hetgeen je wilt gaan doen: 'je hart tot God verheffen'. Je kunt leren om zonder gebedsformule met God te spreken over je miserie, over je leven, zelfs - en juist daarover - over je diepere tegenzin om Hem erbij te betrekken, om het met Hem te hebben over je plichten, over mensen van wie je houdt, over je eigen stemming, over de wereld en haar noden, over bekenden die zijn heengegaan; om het met Hem te hebben over Hemzelf: dat Hij zo groot en zo ver weg is, zo onbegrijpelijk en toch zo glorierijk, dat Hij de waarheid is en wij leugen, dat Hij liefde is en wij zelfzucht, dat Hij leven is en wij dood, dat Hij vervulling is en wij verlangen. 

Wat je eveneens leren kunt: aan je lichaam een ontspannen houding te geven, en in je geest de opdringerige gedachten en stemmingen van alledag tot rust te brengen, zodat je ook eens aan je diepste zelf toe komt. 

Je kunt leren in het leven van alledag dode momenten waarop je niets kunt doen, waarop je in de rij moet staan wachten, door gebed te heiligen. Je kunt leren hoe de irritaties en de kleine vreugden in de loop van de dag je aan God doen denken.

Karl Rahner sj

Reacties

Anoniem zei…
Deze tekst is geschreven op het alledaagse leven. Heel mooi.
Nancy Dumon zei…
Klopt. Na een bepaalde tijd van groeien in gebed, wordt bidden een constante verbinding met God, die zich vertaalt via gesprekken ipv gebedsformules. Vooral inhoudelijk door de dag heen over onderscheid tussen goed of kwaad met Hem aanvoelen. .

Meest gelezen

"Ik zal blij zijn als ik andermaal sterf" - een gedicht-overweging van T.S. Eliot over de drie Koningen

Knip hem door, nu het nog kan ...

"Doe het tegenovergestelde van wat je spontaan zou doen": zeven ignatiaanse tips voor een beter leven in tijden van corona