Spreuk en wapen Franciscus, de uitleg




Paus Franciscus heeft zijn bisschopswapen gekozen als basis voor zijn pauselijk wapenschild. Dat werd maandag bekendgemaakt. Dat ligt in het verlengde van zijn voorganger paus Benedictus XVI. Net als bij de vorige paus wordt op het wapen een mitra geplaatst, en niet langer zoals nog tot lang in de vorige eeuw gebruikelijk was een pauselijke tiara.

Het motto van de paus blijft ‘Miserando atque eligendo’ (gekozen door genade). Dat verwijst naar het evangelieverhaal van de uitverkiezing van Matteüs. Op een wapenschild is de zon te zien op een blauwe achtergrond. Dit verwijst zowel naar de Argentijnse vlag als naar het Jezus-symbool IHS van de jezuïeten, de orde waarvan de paus lid is. Daarnaast bevat het wapen tevens een ster die naar Maria verwijst, evenals een lavendelbloem die symbool staat voor de heilige Jozef.

Kerknet

Reacties

Anoniem zei…
Lavendelbloem? Dacht dat het een druiventros was.
Anoniem zei…
Die vertaling van "miserando atque eligendo" lijkt me vreemd. Ik heb ook al heel wat verschillende vertalingen zien passeren. Wat zegt een Latinist daarover?
Anoniem zei…
Beda 21e homilie over Mattheus 9 : "Vidit ergo Iesus publicanum et quia miserando atque eligendo vidit, ait illi 'Sequere me'" (Jezus zag dan een tollenaar en omdat hij (hem) met ontferming en voorkeur bezag, sprak hij tot hem: Volg mij).

Meest gelezen

Wat is de echte vreugde? Het onthutsende antwoord van Franciscus van Assisi - citaat

Waarom je soms beter werkloos toeziet - Wijsheid (?) van Balsasar Gracián sj

Onderscheiding van de geesten voor beginners: over welke "geesten" heeft men het? - Joe Tetlow sj(1/3)

Waarom keuzes ertoe doen - aangrijpend tekenfilmpje

Ups en downs, voorwaarde voor geestelijke groei. Hoezo?! - Uitleg van Nikolaas Sintobin sj bij bijzondere vaststelling in Ignatius' autobiografie

Hoe onderscheidend omgaan met je gevoelens? - Onderscheiding voor beginners (2/3)

Waarom christenen niet geloven in de God van Plato en Aristoteles - Homilie voor deze zondag

Podcast met Nikolaas Sintobin sj over zijn commentaar op "Het verhaal van de pelgrim", de autobiografie van Ignatius van Loyola