"In alle dingen"

' Jean-Claude Hollerich sj is de aartsbisschop van Luxemburg en  kardinaal. Onderstaande commentaar hoorde ik uit zijn mond tijdens een vergadering.   De aartsbisschop had het over de spanningen binnen de wereldkerk aangaande de kerkpolitiek van paus Franciscus. Neen, uiteindelijk gaat het hier niet over een tegenstelling tussen conservatief en progressief, zei Hollerich. Wel over wrijvingen tussen christenen die denken vanuit een systeem en christenen die zichzelf, zoals Franciscus, zien als mensen van de weg, mensen onderweg en dus, per definitie, in beweging.   Ik moest meteen denken aan Gaudete et exsultate, de apostolische exhortatie van de paus uit 2018. Daarin waarschuwt Franciscus onder meer voor de valstrik van de gnose, het herleiden van het christelijk geloof tot een gesofisticeerd kennissysteem. Als je gaat rommelen aan zo’n intellectuele constructie dan dreigt de interne logica ervan in het gedrang te komen en kan het systeem in mekaar storten. ...

Collega  Rick Timmermans interviewde mij in onze Amsterdamse studio over het Paastriduüm. Waarom spreken protestanten van de lijdens week en katholieken van de goede week, wat te denken van Judas, hoe je te verhouden tot Jezus deze dagen, moest Jezus dan sterven ... en vele andere vragen kwamen aan bod. Hieronder vind je de video en daaronder de podcast van dit gesprek. Klik op de oranje knop hieronder om dit gesprek te beluisteren.

  Onlangs had ik een boeiend podcast-gesprek met radiojournalist Elsbeth Gruteke en jonge theoloog des vaderlands Mark de Jager over mijn nieuwe boek "Vertrouw op je gevoel. Keuzes leren maken met Ignatius van Loyola" .  Ik vertel er hoe ik zélf geleerd heb om te vertrouwen op mijn gevoel en wat dat in mijn leven veranderd heeft. Tal van andere vragen komen aan bod. Is er een verschil in omgaan met gevoel tussen protestanten en katholieken, hoe komt het dat de meeste mensen menen dat ze hun gevoelens niet vertrouwen maar dat in werkelijkheid wel doen, waarom dit boek wel en niet een zelfhulpboek is, hoe het komt dat de hele ignatiaanse spiritualiteit vandaag zo populair is bij protestanten, enz. Klik hier om de podcast te beluisteren .

Onderstaande video is een karikatuur. En tegelijkertijd raakt het aan een werkelijkheid. Niet alleen bij de protestanten trouwens. De ervaring leert dat ook de katholieke Kerk hier niet vrij van is. Dat is net ketterij: zoveel gewicht hechten aan één aspect van “de juiste leer” dat je het geheel uit het oog verliest en tot waanzinnige leerstellige en andere uitwassen komt.

“Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten?” Die vraag werd me onlangs gesteld door een jonge protestantse vrouw. Voor Ignis Webmagazine schreef ik enkele gedachten hierover neer. Je vindt ze hier terug in vier stukjes. (4/4) Tot slot nog iets over de heiligen. De protestantse weerstand en argwaan die ik hier merk lijkt me vaak te spreken over onbegrip over waar het eigenlijk om gaat. Het is een feit dat er excessen zijn - geweest - bij de heiligenverering. Door zich principieel af te keren van dit gebruik dreigen protestanten zich echter te beroven van een onschatbaar geschenk van God.  Heiligen zijn christenen waarvan de gelovige gemeenschap, na grondig onderzoek, heeft besloten dat zij iets bijzonders laten zien van Gods heiligheid. Hun leven is een inspiratiebron voor alle mogelijke aspecten van het christen zijn. Heiligverklaring behoedt deze getuigenissen voor de vergetelheid en biedt het waarmerk van betrouwbaarheid. De heiligen...

“Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten?” Die vraag werd me onlangs gesteld door een jonge protestantse vrouw. Voor Ignis Webmagazine schreef ik enkele gedachten hierover neer. Je vindt ze hier terug in vier stukjes. (3/4) Een ander verschilpunt betreft de liturgie. In het bijzonder evangelische protestanten kunnen gepassioneerd liturgie bedrijven. Ik ken gemeentes waar men elke week een nieuwe dienst uitvindt. Het mag lang duren en de, voor katholieken, eindeloze preek wordt aandachtig beluisterd.  Katholieken gaan voor kort en altijd hetzelfde. De eucharistie is wereldwijd hetzelfde ritueel. Soms erg saai. De aandacht voor schoonheid en symboliek opent op het mysterie van God. De herhaling van dezelfde woorden en gebaren maakt verinnerlijking mogelijk.  Een evangelische christen zei me geschokt te zijn hoezeer protestantse kerken thans graaien in de katholieke liturgische schattenkamer. Ik gun hen van harte die herontdek...

“Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten?” Die vraag werd me onlangs gesteld door een jonge protestantse vrouw. Voor Ignis Webmagazine schreef ik enkele gedachten hierover neer. Je vindt ze hier terug in vier stukjes. (2/4) De persoonlijke verantwoordelijkheidszin van protestanten uit zich ook in de geloofsvorming. Als ik de boer opga om protestantse groepen toe te spreken dan is dat publiek doorgaans talrijker en jonger dan als ik te gast ben bij katholieken. Protestanten willen zélf hun geloof begrijpen. Hun vertrouwdheid met de Bijbel en met de theologie is een troef, in het bijzonder in een context waar de omringende cultuur niet langer dragend is voor christenen, maar bevragend en soms als vijandig wordt ervaren. Katholieken hebben de gewoonte om dit denkwerk over te laten aan hun clerus. Voor hen is het geen must om alles zelf te snappen. Het is de gemeenschap van de Kerk die drager is van het geloof. Op zich is dit een waardevol spann...

“Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten?” Die vraag werd me onlangs gesteld door een jonge protestantse vrouw. Voor Ignis Webmagazine schreef ik enkele gedachten hierover neer. Je vindt ze hier terug in vier stukjes. (1/4) Wat zijn de blinde vlekken die jij, als katholiek, opmerkt bij protestanten? Die vraag werd me gesteld door een jonge vrouw, na afloop van een voordracht voor protestantse christenen. Ik woon en werk nu ruimschoots 5 jaar in Nederland. Regelmatig geef ik vorming over ignatiaanse spiritualiteit aan protestantse groepen. Nogal eens krijg ik daarbij soortgelijke vragen. Alvorens in te zoomen op die blinde vlekken wil ik het volgende stellen. Wat mij het meest opvalt is hoezeer protestanten en katholieken hetzelfde geloof delen. Dit lijkt op het intrappen van een open deur. Toch hebben we deze evidentie meer dan eens durven vergeten. Dit neemt niet weg dat de geloofscultuur van de verschillende christelijke belij...

Dit is mijn homilie voor deze zondag, in de Nicolaasbasiliek van Amsterdam 25 ste week 2018 Wijsheid 2,12.17-20                            Jacobus 3,16-18.4,1-3             Marcus 9,30-37.     Vorig WE was ik bij een groep protestantse christenen van Hour of Power. Ik sprak hen over de vreugde in het christelijk leven. ‘s Nachts lag ik even wakker. Recente nieuwsberichten spookten door mijn hoofd: misbruik in Chili, de Verenigde Staten, Duitsland en dan dat artikel in het NRC over Nederlandse bisschoppen en kardinalen. Ik voelde weinig vreugde. Temeer, daar het zonneklaar is dat ons nog lange tijd dergelijke berichten wachten. ’s Morgens ontbeet ik met hen . Met oprechte bezorgdheid vroegen ze me of ik dacht dat de katholieke Kerk dit alles wel zou overleven? ...

Bastiaan vertelt waarom hij ervoor gekozen heeft om katholiek te worden. Ook wat hij apprecieert in het protestantisme en wat katholieken en protestanten met elkaar gemeen hebben. Met dank aan www.igniswebmagazine.nl

In het dagblad Trouw verscheen gisteren een recensie van "Flirten met Rome": een boek over de groeiende interesse in protestants Nederland in de Katholieke Kerk. In onderstaand uittreksel word ik tweemaal geciteerd. Eén van de scherpste analyses komt van jezuïet Nikolaas Sintobin, die Mirjam van der Vegt in haar artikel aanhaalt. Het grootste verschil is volgens hem gelegen in angst. Protestanten hebben die volgens hem bovenmatig en katholieken doorgaans niet. Steeds is er bij protestanten de vraag of je wel goed genoeg bent, terwijl katholieken er gewoon op vertrouwen dat het wel goed zit. Ook hebben protestanten altijd zoveel ratio en woorden nodig om hun geloof in te vatten. Dat duidt volgens Sintobin niet op bewijsdrang, maar op bezwering van de angst: 'Jullie moeten steeds bevestigd worden in het feit dat je een bevrijd mens bent'. En dan - in dit Reformatiejaar - te bedenken dat het juist bevrijding van existentiële angst was die bij de monnik Luther...

Voorbije zaterdagavond was ik te gast in de studio's van de EO-radio ("EO Live") voor een interview. In dit eerste deel (13:24) spreek ik over het verschil tussen protestanten en katholieken, over hoe je God kan vinden midden in de ellende, wie Jezus is voor mij enz. In dit tweede deel (8:50)  vertel ik hoe en waarom we het boekje  "Eindeloos geduldige liefde" hebben uitgegeven, en hoe je er zelf mee aan de slag kan voor de komende 40-dagentijd.

Sinds ik in NL woon heb ik het genoegen om steeds vaker om te gaan met protestantse christenen. Ook om met hen in gesprek te gaan. Onlangs stelde Arne me de volgende vraag: Hoe komt het toch dat katholieken Maria, de Paus en heiligen vereren?" Een heldere vraag, waarop ik een helder antwoord kon geven. Eerst en vooral heb ik een misverstand uit de weg geholpen. Katholieken vereren de Paus niet. Wij hebben wel een bijzonder respect voor hem. En als opvolger van Petrus kennen we hem een bijzonder gezag toe. Maar dat is nog iets anders dan vereren. Dat doen we wel met de heiligen. En de eerste onder heiligen, na God zelf die de Heilige bij uitstek is, is Maria. Wat zijn dan heiligen? En waarom behoren zij tot de grote schatten die de Katholieke Kerk aanbiedt aan de mensheid? Wie of wat zijn, met andere woorden, de heiligen. Heiligen zijn mannen of vrouwen waarvan de Kerk oordeelt, na een lang en diepgaand onderzoek, dat zij tot voorbeeld kunnen gesteld worden voor alle kat...

Gisteren werd Tjitske Volkerink geïnterviewd op de radio over " Bidden Onderweg ". Tjitske is protestant en mede-initiatiefnemer van BO. De moeite om even naar te luisteren. Ze legt het haarfijn uit; ook waarom de ignatiaanse spiritualiteit ook voor protestantse christenen zo aantrekkelijk is. Klik hier om het interview te beluisteren .

Deze week ben ik te gast op de Instagramaccount van de Evangelische Omroep. Onderstaande commentaar schreef ik vandaag bij bovenstaande foto. "Dit gebedsbankje heb ik al bijna 20 jaar. Het is gemaakt door protestantse slotzusters in Versailles. Ik leerde ze kennen toen ik vrijwilliger was bij aids zieken in hun kleine eenheid voor palliatieve zorgen. Op dat bankje heb ik al heel wat uren doorgebracht. Het roept mij dag in dag uit op om de stilte in te gaan. Luisterend naar het Woord van God. Gesproken in de Bijbel of in mijn leven van alle dag. Het is het enige meubel dat ik „bezit”."

In het tijdschrift “Rondom gezin” publiceerde ik onlangs een bijdrage over de blijvende omwenteling die het internet teweegbrengt in alle mogelijke domeinen van onze mensenwerkelijkheid, ons geloofsleven incluis. Enkele uittreksels. Het spreekt voor zich dat deze toch wel heel ingrijpende veranderingen ook hun weerslag hebben op het leven van de christelijke geloofsgemeenschappen. Het hoeft niet te verwonderen dat de protestantse geloofsgemeenschappen heel snel het internet hebben ontdekt. Hun horizontale communicatie- en organisatiecultuur sluit naadloos aan bij de eigen netwerk-logica van het internet. Ook de traditionalistische groepen hebben snel de weg naar het internet gevonden. Enerzijds kregen zij geen toegang tot de bestaande communicatiekanalen van de Kathlolieke Kerk. Anderzijds beschikten zij maar over beperkte financiële middelen. Het opkomende internet was en is dan ook een gedroomd medium voor hen, zowel voor de interne als voor de externe communicatie. De ...