Stappen



Graag deel ik met u deze uitzondelijk mooie adventsmeditatie van Kris Depoortere, mij doorgestuurd door een lezer van deze blog.

Het leek een routinevlucht te worden, die vrijdag 13 juni 1930, vertelt Antoine de Saint-Exupéry, auteur van De kleine prins, in Terre des hommes negen jaar na de feiten. Zijn vriend, Henri Guillaumet, stijgt op in Santiago de Chile om de post naar Argentinië te vliegen. Boven het Andesgebergte verandert het rustige weer plotseling in een hevige sneeuwstorm. Zijn vliegtuig kan maar 5.200 meter hoog en de bergtoppen halen zevenduizend meter. Hij maakt een mislukte noodlanding. Crash.

Als Henri uren later tot bewustzijn komt, ligt hij in de sneeuw, enkele meter van zijn vliegtuig. Op sandalen, met slechts enkele broodjes in zijn tas. Wat gedaan? Stappen. Naar beneden. Zijn voeten verbranden in de sneeuw. Maar hij stapt. De hele dag door. ’s Avonds vindt hij een grot. Hij wil slapen, maar hij weet dat dit het einde betekent. Slapen betekent doodvriezen. Dat hebben ze hem vaak gezegd. Hij is echter zo moe en heeft zo veel pijn, dat hij eigenlijk niets anders meer wenst. Hij legt zich neer.

En dan hoort hij iets. Een stem? Fluisterend stil eerst, maar dan steeds duidelijker. Hij hoort de stem van zijn vrouw, Noëlle. Staat ze in het hoofdkantoor van de vliegtuigmaatschappij in Buenos Aires? Hij hoort haar herhalen, tegen die kille directeur in: “Zoek Henri. Geef het niet op. Als hij leeft, dan stapt hij. Als mijn man leeft, dan stapt hij
.”

Lees verder.

Reacties

Meest gelezen

"Ik zal blij zijn als ik andermaal sterf" - een gedicht-overweging van T.S. Eliot over de drie Koningen

Knip hem door, nu het nog kan ...

"Doe het tegenovergestelde van wat je spontaan zou doen": zeven ignatiaanse tips voor een beter leven in tijden van corona